Van hallen kuşağından şuana kadar geçilmediyse nasıl uzaya gidildi?

"İddia: “Astronotlar yolculuk sırasında Van Allen radyasyon kemeri ve galaktik çevre radyasyonu sebebiyle hayatta kalamazlardı. Kameralardaki filmler de radyasyondan dolayı kararırdı.”

Cevap:Van Allen kemerleri genel olarak "iç kemer" ve "dış kemer" diye iki kısımdan oluşmaktadır ve Güneş'ten gelen partiküller Dünya'nın manyetik alanı içerisinde hapsolunmaktadır. En tehlikeli olanı içteki kemerdir, ama buna rağmen Apollo uzay aracı iç kemeri birkaç dakikada ve dış kemeri de bir buçuk saatte geçmiştir. Uzay aracındaki alüminyum gövde astronotları iyonlaşan radyasyondan korudu. Apollo Görevleri için Van Allen radyasyonunun çok zararlı olduğu iddiaları bizzat onları keşfeden Dr. James Van Allen tarafından çürütüldü. Alınan radyasyon oranının nükleer enerji alanında bir sene boyunca çalışanların aldığı radyasyon oranına yakın olduğu söylenebilir. Ancak ortada herhangi bir risk yoktu, üstelik bir kişinin radyasyon hastalığına yakalanması için 100-200 rem, ölmesi için de 300+ rem dozajı gerekirdi, oysa astronotların aldığı radyasyon oranı 1 rem idi. Kameralara gelince, film metal konteynerlerde tutulduğu için bulanıklaşma önlenmişti."

Van Allen kuşağı her bölgesinde aynı oranda yıkıcı değil. Dönem dönem güneş patlamalarıyla yükün biriktiği, zamanla da gücünün düştüğü bir kuşak. Ay a gidilmediği savını desteklemek için komplo teorisyenlerinin tutunduğu en büyük dayanaklardan biri. Fakat biliminsanlarının bu kuşağı inceledikçe geliştirdiği yalıtım malzemeleri, kuşak içinden ne kadar sürede geçilmesi gerektiği ile dünyadan çıkış açısının en uygun halinin ne olduğu üzerinde ki çalışmalar uzaya çıkışı mümkün kılıyor.

Kozmonot ve astronotlar atmosfer katmanı içerisinde ki görece güvenlikli alanlara gönderildi. İnsanlı uçuşların sadece Ay için yapılabilmiş olunması ve birçok farklı uzay seferinin sonda araçlarıyla yapılması, bu kuşağın geçilemeyeğini iddia edenlerin savlarını çürütmektedir.