Oğlum dışarı çıktığında canlı konum istiyorum, kontrolü abartıyor muyum?

Kararlarına dahil olmuyorum kesinlikle her zaman arkasında duruyorum ve destekliyorum ancak her gün kötü haberler duyuyoruz endişe ediyorum biraz

İçim rahat etmiyor dünyanın binbir türlü hali var

Sizin "dünyanın binbir türlü hali" dediğiniz ortamların çoğunda bulundum. Annem babam hiç olmamıştı ve bana sahip çıkacak kimse yoktu. Ama ben kendi sorumluluğumun farkındaydım ve arkadaş grubundaki en düzgün insan bendim. Ailesi tarafından "kontrol" edilen arkadaşlarımızın yiyeceği haltları örtbas etmemiz o kadar basitti ki!
Çocuğunuza kazandıracağınız sorumluluk ve ahlak bilinci alacağınız bütün önlemlerden daha yararlı olacaktır. Elbette ki bunları vermişsinizdir. Ancak benim kastettiğim 19 yaşında ve yanınızda yaşayan bir gencin ayrı bir birey olduğunu kendisine hissettirmeniz. Örneğin odasına hiç girmeyin, temizliğini o yapsın. Yemek yendiğinde siz kendi yediğinizi o kendi yediğini toplasın, çamaşırlarını kendi yıkasın... Onu kendi çocuğunuz olmaktan çıkarıp bilinçli bir birey kategorisine girmesini sağladığınız an dışarıdan korkmanıza gerek yok.
Ben o ortamları bizzat yaşadım. Çocuğunuzun değil senelerce, 15 dk öyle bir ortamda kalması halinde kafayı yiyecek gibi olacak olmanızı da anlıyorum. Ancak o kadar korkunç değil. Kendini bildikten, kendine karşı saygı kazandıktan sonra o ortamlar dahi o kadar zarar veremiyor insana.
Ki çocuğunuz büyük ihtimalle hiç öyle bir ortama girmeyecek.

Baskı değil ki sadece izliyorum yani

bu baskıya giriyor ama bana ailem böyle yapsa açıkçası Çıldırırım