Uzak mesafe ilişkiler hakkında merak ettiklerim

Benim uzak mesafeli bir ilişkim oldu ama harita üstünde pek uzak şehirler olmasa da zaman geçtikçe görüşme sıklığı düşüyor. Netten tanışan ve ilgisiz şehirlerdeki ilişkiler haliyle daha zorludur, benim durumum nispeten iyiydi.

Arkadaşlarımızın tanıştırmasıyla anıştığımız eski sevgilimle 4.5 yıl süren bir ilişkim oldu. İkimizde adanalıydık ama ben antepte öğrenciydim. İlk zamanlar tek veya arkadaşlarla kalmanın rahatlığı, öğrencilik=rahatlık durumuyla her hafta falan gidiyordum yanına. Zamanla 2 haftada bir falan oldu. Sonra ananemle kalmaya başladım, 75yaşında kadını orada yalnız bırakıp da her zaman gelemez oldum sayılar gittikçe azaldı. Bu arada tabi birde ailesinin bizi öğrenmesi ve onun össye 3.kez girecek olduğu yıl bir dünya şey yüzünden 10ay civarı görüşemediğimiz oldu, tlf falan gitti,1 ay karanlığa gömüldük, sonraları gizlice tlf konuşuyorduk. Öyle böyle geçti zaman işte. Herşeyiyle güzeldi ve farklıydı.

Aradaki mesafeler arttıkça görüşmek haliyle zorlaşıyor, para ve zaman artıyor, fırsat bulmak zorlaşıyor. sürekli msn/tlf gibi ortamlarda bir ilişki yürütülmez, illaki yüz yüze görüşmek de gekiyor.

Mesafeli bir ilişki hem güzel hem zor; ilişkiyi canlı tutmak için daha çok özveri gerek, hasret bir yere kadar ilişkiyi canlı tutan kafein gibi bir uyaran oluyor; çok artarsa sorunlar çıkıyor. Ama hasretlik çekmek iyi, sevdiğini hissettiriyor. Sürekli görüşsen heran yanyana olsan sıkılman daha kolay olabilir, çünkü zamanla yapılacak herşeyi yapmaya başlıyorsun ve yeni şeyler keşfedemezsen zora giriyorsun. Bununla bilrkikte mesafeli bir ilişkideki aralıklı ve kısa zamanlı görüşmelerde daha yogun bir duygu hissediyorsun ama ben o birkaç kısa saatin bitmesine hep uyuz oldum, birden geçiveriyordu zaman; ve doğal buluşmalar birlikte geçirilen zamanda doğal şeyler yaşamak istemiştim yeri-zamanı planlı görüşmeler yerine... Onunla sadece bir 24 saati birlikte geçirebilmek isterdim. Planlar yapmadan doğal akışıyla buluşmak isterdim.

Bizim kamerayla msn şansımızda olmadı son zamanlara kadar, bir ses ve anılar üzerineydi ilşkimiz. Ve ailesiyle kaldığı için asla gelemedi benim yanıma.

Herşeye rağmen güzeldi. Aradaki karlı dağlar ve siyah yollar üzerindeki beyaz çizgiler olmasın isterdim ama arada mesafeler varken de yaşanıyor lişki hem de en güzelinden. Artık görerek konuşmak bile mümkün, ama insan yine de yarının kokusuna hasret kalıyor (kazağın yakasındaki koku gitmesin diye 1 yıl yıkamamıştım).

Anlayacağın hasret bir yere kadar iyi. Fazla uzak kalmadan görüşüyorsan, ilişkiyi bitirecek hataları yapmıyorsan uzak yada yakın bir sevda yaşanabiliyor.

İnternetten tanışıp da sürdürdüğüm bir ilişki olmadı bilmiyorum ama halamın oğulları bu şekilde evlendiler ve mutlular (gerçi kızlar yabancı) Tanıdıklarımda oldu evlenen. Demekki sevgi din-dil-ırk-uzaklık hiç bir engel tanımıyor.

Sevenlerin kavuşması dileğiyle...