Gün geçtikçe kendime soruyorum sosyal medyada konuşan kişi ben miyim yoksa kendime bir maske mi taktım? Bu soru beni kemirip duruyor. Hal böyle olunca dışarıdaki kimliğimizle buradaki kimliğimizin ufakta olsa ayrıştığını düşünüyorum.

Hepimizin bir kabuğu var ve bunu aşıp yaşamak istiyoruz fakat bunu gerçek hayata istediğimiz kadar yansıtamadığımızı düşünüyorum. Masada oturan veya birlikte olduğum insanlar beraber olsak bile telefonlarını kullanıyorlar ya da dinlermiş gibi görünüp gözlerini kaçırıyorlar.
Neredeyse bir elimiz işgal edilmiş gibi!
Şahsen insanların mimiklerini görmeden onları tanıdığımı hissedemiyorum. Çok çabuk tüketiyoruz birbirimizi. Artık meta gözleriyle bakıyoruz birbirimize. Tanış, paylaş, yaşa, sıkıl ve unut! Sanırım böyle olduğu sürece, elimizi tutan bir sıcacık el değil elimizi tutan, bataryası ısınan bir telefon olacak.
Saygılarımla...
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar