Aradığınız Kişiye Şu Anda Ulaşılamıyor, Lütfen Daha Sonra Tekrar Deneyiniz! Telefonumu Meşgule Attığım 5 An!

Selam :)

Telefonsuz yaşayamam diyen biriyim. Telefonum benim bir uzvum gibi ve hiç yanımdan ayırmıyorum. Ama öyle anlar oluyor ki kapsama alanı dışına çıkmak istiyorum. Telefonumu meşgule alıyorum ve kimseyle konuşmuyorum. Tabi bu her zaman değil belli anlarda yaşanıyor. Bazı anlar öyle büyüleyici, özel veya önemli oluyor ki beni arayan kişiye: "Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor, lütfen daha sonra tekrar deneyiniz" bant kaydını dinletmek zorunda kalıyorum. İşte telefonumu meşgule attığım 5 an!

Güzelliğime güzellik katarken kimse beni rahatsız edemez.

Bakım yaptığım zamanlarda telefon çalıyorsa, hele ki yüzümde maske varsa reddet tuşu kurtarıcım oluyor. Buna en çok erkek arkadaşım ve annem kızsa da bu alışkanlığımdan vazgeçemiyorum. Kişisel bakım rutinim kendime ayırdığım özel bir an ve bu büyülü anı kimse bozamaz!

En sevdiğim dizideki romantik sahnenin bölünmesinden hoşlanmam.

Emek vererek, hiç bir bölümünü kaçırmadığım dizinin en özel sahnesinin bölünmesine izin veremem. En sevdiğim dizi karakterlerinin kavuştuğu sahnede telefona cevap veremem çünkü günlerce bu anı bekledim. Ama nedense saatlerce çalmayan telefonun o an çalacağı tutar. Kafamı çevirmeden el yordamıyla telefonu bulurum ve meşgule atarım.

Modum düşükken çikolata kavanozunun içine düşüyorum, telefona değil

Modum düşük olduğu zamanlar telefonda derdini en yakın arkadaşına saatlerce anlatanlardan değilim. Daha çok kendimle baş başa kalmayı severim. Daha doğrusu çikolata kavanozu ile baş başa olmayı tercih ederim. Kim ararsa ararsın bana ulaşamaz. Yumuş koltuğuma gömülürüm ve kavanozuma sarılırım.

En yakın arkadaşım gece yatıya kaldıysa telefonlar yorganın altına.

Gece yatıya kalmalara bayılırım. Kız dedikodusu bu anlarda tavan yapar. Bu aslında deşarj olmanın başka bir yolu. Anlatırız, anlattıkça da rahatlarız ve eğleniriz. Ben arkadaşlarımla bir arada olduğum zamanlarda telefonu yorganın altına atmayı tercih ediyorum. Beni arayan kişi için üzgünüm ama sabahı beklemeli.

Vize finaller kapıdayken derse gömülürüm ve telefonun yanan ışığı asla dikkatimi çekmez.

Vize ve finaller kapıya dayandığında çalışmaya başlayan biri olduğum için çok vaktim olmuyor. Ders notlarına gömüldüğüm sırada en sevdiğim grubun solisti arasa dahi dönüp bakacak durumda olmuyorum. Bu yüzden sürekli en sevdiklerimle tartışmak zorunda kalıyorum ama yine de değişmiyorum. Can çıkar ama huy çıkmaz.