Herkes güzel olduğumu söylüyor ama özgüvenim yok, neden kendimi çirkin hissediyorum?

Yeterince güzelim bunu ben söylemiyorum benim yerimde başkası olsa burnu kaf dağına
ulaşmıştı ama bende hep bir ozguvensizlik

oldu bunun sebebi de aileden kaynaklı çünkü

anne baba tarafından hiç taktir görmedim. Okul hayatım boyunca sürekli yarışmalara katılan ve ödüller alan öğretmenler tarafından taktir gören bir öğrenci oldum mesela ama babam hiçbir zaman bana sarilmadi basarilarimi tebrik etmedi ben baba desteği olmadan sürekli kücumsenerek büyütüldüm

Bende güzelim burnum güzel dudaklarım dolgun kavisli çenem var gözler ve kaşlar zaten güzel fiziğimde ortalamanın çok çok üstünde kendime yatırım yaptım hep spora gittim özgüvenimde gayet yerinde kendime iyi bakıyorum kendimi seviyorum da aileme gelicek olursak onlar beni belirlemiyor hayatım boyunca hep eleştirip hep yerdiler bir kere tebrik etmediler edindiğim mesleği bile hor görüyorlar onların istediği olmadı diye maaşım iyi olmasına rağmen keşke doktor olsaydın bilmem ne özgüven tiple alakalı değil kendimle barışık olmamla alakalı en çok kendini seviceksin şu hayatta kimseden sevgi beklemiyceksin sen kendini seversen sevilirsin ve insanlar sana güzel diyo diyede çok güzel olmuş olmuyosun bunuda sırf gözü renkli diye çok güzel lafı duyan kız var halbuki güzel değiller insanların deyimine göre güzel olmuyorsun kendine bakışın çok önemli

Hayır aile insanın her şeyini belirler senin ve benim ve diğerlerinin hangi şartlarda büyüdüğü ve nelere maruz kaldığı önemli. Sen bir başkasının hayatını hiç bilmeden onun ayakkabısını giyip onun gittiği yerlerden gitmeden ortak nokta bulup ben böyle oldum sende olabilirsin diyemezsin. Evet bizim kendimize bakisimiz kendimizle barışık olmamız tabiki çok önemli bende kendiyle zaten barışık bir insanım benim ozguvensizliğim bundan kaynaklı değil benimle tamamen aynı şeyleri yaşamış olsaydın asla bu cümleleri sarf etmezdin. aile çok önemlidir ve aileden geçen travmalar nesiller boyu bile devam eder birçok kişi ailesinden yana yaralı. senin böyle konusman doğru düzgün bir aile sorunu yaşamadığını gösteriyor birçok insan tanıdım yakınımda uzagimda benimle aynı şeyleri yaşamış birçok kişi var ve evet kendinle barışık olmak ne kadar önemli olsada insanların çevrenin genel çevrenin seni beğenip beğenmediği istesende istemesende önemli (benim durumumla alakalı değil konudan bağımsız) bir söz vardır sen kendini değil bırak insanlar seni övsün. Sen böyle kendini övunce aklıma arkadaşım geldi benim bı arkadaşım var kız Şu an estetiklerle güzel olan tüm kızlardan güzel ama çok sağlıksız bir aile ortamında büyümüş hep bastirilmis özgüveni zedelenmiş. o yüzden oda sessiz fazla atik atılgan vs değil. ama mesela bu yaşta para kazanıp evin faturalarını ödüyor bankada birikmiş 70 bin lirası var hepsini tek başına yaptı o yaşta hemde bir kadın olarak baya tebrik edilecek bişe. bu yaşında onu gören görücüye gidiyor karşısına aşırı yakışıklı oğlanlar çıkıyor ve gerçekten çok güzel ama hiçbir zamanda kendini ovmez kendini beğenmez. cunku gerçek güzeller egoist degildir

Bak burada aile dertlerine girmiyorum diye ailemi bir anda melek ilan edemezsin maksimum seviyelerde çektim ben ailemden ben daha altı yaşındayken bir şey beceremediğimi düşünüp babam kapı önüne atarak tuvalete kitleyerek işkenceler ederdi bana berbat bir hayat yaşadım her bakımdan güçlü bir karakterim pes etmedim beni hep ezik büzük sessiz olarak susturarak büyüttüler onların istediği bölüme gitmiyorum diye üniversiteye iki yıl ara verdim ve telefonuma el koyulup iki yılı yapayalnız evde geçirdim kız kuzenlerimi eve sokmazlardı kimseyle görüştürmediler beni sonra evden kaçtım son çare ikna ettim onları üniversite için şu an detaylara girsem dizi çıkar hayatımdan ve evet özgüvenliyim kendimi seviyorum beğeniyorum ve barışığım sırf onların o cahil kafası yüzünden ömür boyu travmalı büyümeyi hayatı öyle yaşamayı reddettim ne istersem hayattan koparmayı öğrendim yirmi yaşında şuanda da çok şükür herşeye sahibim aramda ailemle iyi sayılır onların cahillliğine vererek onları affettim kendi içimde ve bu savaşı anca böyle söndürdüm kırgınlıkların çok büyük yaralarım var belki ama ben onlarla yaşamayı onları görmemeyi başardım bende onların tüm mobilyalarını değiştirdim kız kardeşimin tüm masraflarını karşıladım kendime estetik yaptırmaya gerek görmedim zayıftım kilo aldım fitnesse gittim iyi bir fizik elde ettim kendimle gurur duyuyorum

Tüm anlattıklarını silecek bir şey soyliyim ben arkamda hickimsenin desteği olmadığı için üniveriste mi yarım bırakıp eve gitmek zorunda kaldım pes etmedim tekrar sınava girdim üstelik elimde hicbir kaynak olmadan ve sınav ucretimi ordan burdan borç olarak karşıladım. borcuda ramazanda anneme verilen filtrelerle kapattım🤦sınav günü yanımda babam degil dayım vardı çünkü babam ilgilenmedi babam destek vermedi çalışır üç ayda para biriktirir giderim diye düşündüm ama babam onada izin vermedi çevremde bana burs verecek veya ön ayak olacak tek bir Allah'ın kulu da olmadığı için ben hiçbir şey yapamadım. Benim babam beni nerdeyse öldüruyordu bı kere ustume bıçakla geldi bir kere beni yere yatırıp boğdu ben üniversitedeykende annemi sürekli o kızı gider öldürür hapsede girerim diye tehtit ediyormuş annemde onun yüzünden nefes alma problemleri başladı geçen sene nerdeyse ölüyordu bu yüzden. eğer bu durumda sen olsaydin hiçbir bok yapamazdin. ćünku her şey üniveristeye gitmenle başlamış.