Görünüş ilk başta dikkat çeker ama huyun kötü olursa insanlar senden soğur, güzelliğin de anlamını yitirir. Tam tersi de geçerli; çok güzel olmasan bile iyi huzurlu eğlenceli bir insansan insanlar seninle vakit geçirmeyi sever. Yani dış güzellik kapıyı açar ama iç güzellik o kapının kapanmamasını sağlar diyebilirim..
Güzelliğe doyulur, çünkü göz alışır ama iyi huya doyulmaz, çünkü ruh bağlanır. Güzellik zamanla solan bir çiçek gibidir, ilk bakışta büyüler ama sonra sıradanlaşır. Oysa güzel bir huy, insanın içini aydınlatan bir güneş gibidir, her gün yeniden doğar. Yüzü değil, kalbi güzel olan insanın yanında zaman geçmez, sadece huzur kalır. Göz büyüsüne değil, kalp sıcaklığına tutulanlar bilir, asıl güzellik huyda saklıdır.