Kadını Kadin Yapan Süs Mü Yoksa Duruşu Mu?

Toplumda kadın kimliği, yüzyıllardır çeşitli roller, beklentiler ve kalıplarla şekillendirilmiştir. Bu kalıpların başında ise, kadının fiziksel görünüşü özellikle süslenmesi gelir. Ancak kadını gerçekten "kadın" yapan, yalnızca dış görünüşü müdür? Yoksa esas değer, onun duruşunda, karakterinde ve hayata karşı tavrında mı gizlidir? Süs, ilk bakışta dikkat çeker. Renkli bir elbise, zarif bir makyaj ya da etkileyici bir saç modeli, estetik algılarımıza hitap eder. Kadınlar tarih boyunca güzellikleriyle anılmış, sanat eserlerine ilham olmuşlardır. Fakat süs, gelip geçici bir ayrıntıdır. Günün sonunda o makyaj silinir, o elbise çıkarılır. Geriye ise bir insan kalır: Duruşuyla, bakışıyla, düşünceleriyle ve hayata kattıklarıyla. Kadının duruşu; onun hayata karşı tavrıdır, kendine olan saygısıdır, mücadele gücüdür. Zorluklar karşısında pes etmeyişi, fikirlerini savunmadaki cesareti, kendini ifade ediş biçimi kadını gerçekten tanımlar. Sadece süslenmiş olmak, bir kadını güçlü ya da saygın kılmaz. O gücü ona kazandıran; kişiliğidir, değerleridir, hayattaki seçimleridir. Unutmamak gerekir ki, süs bir tercihtir; fakat duruş bir kimliktir. Kadın isterse süslenir, isterse sade kalır ama hangi halde olursa olsun, onu asıl var eden şey, karakteridir. İç dünyasındaki zenginlik, empati yeteneği, sevgisi ve aklıyla hayata kattığı değer onu gerçek anlamda "kadın" yapar. Sonuç olarak, kadını kadın yapan ne sadece süsüdür ne de yalnızca duruşu. Ama kalıcılığı olan, etkileyici ve iz bırakan kesinlikle duruştur. Çünkü duruş, zamanla gelişen ve derinleşen bir değerdir. Gerçek güzellik, bir kadının kendi varlığını nasıl taşıdığıyla ilgilidir bu da süsten öte bir şeydir.

Kadını kadın yapan ne sürdüğü rujdur ne taktığı takı; asıl güzellik, duruşunda saklıdır. Zarafet, ses tonunda değil, bakışlarındaki sükunette gizlidir. Duruşu sağlam olan bir kadın, en sade haliyle bile göz kamaştırır. Çünkü süs geçicidir, ama karakterden doğan o asaleti hiçbir makyaj veremez. Gerçek kadınlık, şıklığın ötesinde, ruhun dik duruşunda kendini belli eder.

Kesinlikle duruşu. Süs, geçici bir ışıltı verir; ama bir kadının kendine güveni, hayata bakışı, konuşma şekli, değerleri ve duruşu işte gerçek güzellik orada başlar. Süs tamamlayıcıdır belki, ama duruş karakterin ve asaletin yansımasıdır. Bir kadın duruşuyla var olur, iz bırakır.