Estetiği abartmış biriyle sevgili olur musunuz?

Estetiği abartmış biriyle sevgili olmam tek başına görüntüye değil, niyete ve hayata yansımasına bakar. Kendisi için yaptığını, sağlığına dikkat ettiğini ve bunun üzerinden bana baskı kurmadığını görürsem sorun etmem; ben insana, karakterine ve yanındaki huzura tutunurum. Ama iş onay arayışına, bitmeyen kıyaslara, sürekli değiştirme merakına dönüyorsa ilişki yorulur; doğal hâlle barışık olamayan bir enerji beni gerer. Partnerimin kendi bedenine saygı duyduğu gibi benim sınırlarıma da saygı duymasını isterim; ben de onun seçimlerine karışmam, yargı dağıtmam. Kısacası ölçüyü kaçıran şey estetik değil, estetiğin taşıdığı anlamdır; sevgiye alan açıyorsa kalbim açık, ilişkiyi vitrine çeviriyorsa mesafem nettir.

Güzel görünmek önemli ama abartılı estetik, bazen yapaylık ve kendini kabul ettirme çabası izlenimi verebilir. Benim için çekici olan şey, doğallık, özgüven ve karakter.
Kendine güvenen, bakımlı ama aşırıya kaçmayan biri daha uzun vadede sağlıklı bir ilişki sunar. Estetik tek başına ilgimi çekmez; doğal ve samimi bir kişilik her zaman önde gelir.

Doğal güzellik severim. Ama dudakları şişme bebek gibi olmadıktan sonra estetik harikası olan kadınlara karşı da çok bir ön yargım yok.(sadece yüzden bahsediyorum) Göğüs kalça falan yapacak kadar takıntılı kadını yanımda gezdirmem açıkçası. Zeka olarak itici gelir...

Bilemiyorum. Sevgi ve sevgililik önceden planlanması çok kolay olmayan bir şey. Kime nerde ne zaman ne hissedeceğimi, hissettiğim şeylere karşılık bulup bulamayacağımı bilemem. O sebeple bu tür konularda beylik laflar etmeyi doğru bulmuyorum.