Beni çirkin yaratan yaratıcıya niye sığınayım ki?

sen kendine bakabiliyor musun peki

bedenine her nereni beğenmiyorsan

anlıyorum zamanla toparlarsın kendini sev bu kafa ile bir şey başaramazsın

hepimizin beğenmediği bir yeri vardır kimse mükemmel değildir öyle gösteriyordur

haklısın da yapacak bir şey yok üzülsen ne fayda ölümlü dünya sonuçta

benimde aileden gelen beyaz saç sorunum var bende senin gibi düşünürdüm artık alıştık unuttum inan bi yerden sonra umrumuzda olmaz

dertlerim var :D

beterin beteri var sende şükretmelisin

İnsanlık âlemine baktığımızda da, kâinatı kuşatan bu dereceliliğin insanlar arasında da değişik yansımalarını görürüz. İnsanlar, ne güç bakımından birbirine eşittir, ne akıl bakımından, ne duygu bakımından, ne ahlâk ve ne de güzellik bakımından. Güçlü-zayıf, akıllı-akılsız, iyi-kötü, duygulu-duygusuz, güzel-çirkin zıtları arasında değişik salınımlar sergiler insanoğlu. Bütün dünyaya iyi ahlâk örneği sunan insanlar kadar, ahlâkının kötülüğünden bütün dünyanın sakındığı insanlar da vardır. Gücüyle efsanelere kadar uzanmış insanlar çıktığı gibi, parmağını kıpırdatmaktan aciz insanlar da yaşamıştır. Güzelliğiyle dillere destan olanlar olduğu gibi, çirkinliğiyle şöhret bulmuş insanlar da vardır.

İnsanın bu ‘dereceli tecelliler’ tablosunun göze ve gönüle hoş gelen tarafına fazla bir itirazı yoktur. Buna karşılık, aklı bu ‘nisbîlik’ sırrını kabullense bile, her insanın vicdanı bu tablonun ‘olumsuz’ gözüken tarafına dair sorular sormaktadır. Bilge bir insan olmak, iyi bir insan olmak, hatta güçlü bir insan olmak bir derece insanın iradesine, eldeki kabiliyetleri iyi kullanmasına bağlı olduğu için, vicdanın bu noktadaki sorularına cevap vermek nisbeten kolaydır. Ama özellikle güzellik, sonradan edinilen bir şey olmadığı için, “İyi ama, çirkinlerin günahı ne?” sorusu öylece ortada kalmaktadır.

ben sana olay örgüsünü anlattım nasıl istersen öyle yap

anlamadım :D senin kafan mı güzel

yok beter halde değilsin

niye kötü olsun :D

Yuruyemez konusamaz goremez olsaydin!!

Ergenligine. Veriyorum