Değişime ihtiyacınız var mı?

Değişim… İnsan ruhunun kaçınılmaz kaderi mi, yoksa kendi kendine ördüğü bir hapishane mi? Bu soruyu sormak, aslında "Ben olduğum kişiden memnun muyum?" diye fısıldamaktır aynadaki yansımana. Ve cevabı kimse dışarıda aramamalıdır, çünkü değişim, ne rüzgârın estiği yönde savrulmak, ne de başkalarının gözlerinde yeniden şekillenmektir. O, içeride, insanın en derin kuyularında başlar.

Ama siz diyorsunuz ki, çok paranız olsa estetik ameliyatı olur muydunuz? Ah, para! İnsana her şeyi sunar ama hiçbir şey vaat etmez. Kendini değiştirmek, fazlalıkları yontmak ya da eksikleri tamamlamak, bazen bir sanattır, bazen bir yanılsama. Eğer insan aynaya baktığında gördüğü bedenden çok, taşıdığı ruhtan şikâyetçiyse, neşter de bir çare olmaz, servet de. Çünkü güzellik, yalnızca derinin altında değil, zihnin kıvrımlarında, kalbin atışlarında saklıdır.

Şair burada şöyle der: "Değişmek mi istiyorsun? Öyleyse yüzünü değil, içindeki ışığı parlat!" Ve filozof ekler: "Çünkü en kusursuz beden bile, içindeki eksik ruhu taşıyamaz." Belki de estetik ameliyatın en büyüğü, insanın kendini kabul etmesidir. Ama eğer değişim, gerçekten seni daha huzurlu yapacaksa, o zaman neşter bile yalnızca bir araç olur, bir son değil.

Yani mesele, ameliyat masasına yatıp yatmamak değil, aynaya baktığında ne görmek istediğini bilmek. Eğer gördüğün şey seni mutlu etmiyorsa, ne para ne bıçak ne de zaman seni kurtarabilir. Ama eğer ruhunun güzelliğini keşfetmişsen, o zaman yüzündeki her çizgi, yaşanmış bir şiire dönüşür. Ve işte o zaman, en güzel estetik, yaşamın sana çizdiği izleri sevmek olur.