Dış görünüşü çok beğenilen kişiler egolu olmayı hak eder mi?

Mesela ben güzel olup da egolu ve kibirli olmayan bir kadın hiç görmedim.
Sebebi kendilerini çok beğenmeleri ve beğenilmeleri.

Genelde bir çok kadının yüzü ztn güzeldir.
Ergenliğe girip vücut hatları belirginleşmeye başladığı yıllardan itibaren;
Aile, okul, sosyal çevre, düğün dernek, sosyal medya ve gittiği her yerde bakıp beğenen karşı cins derken, bu kadar çok kitleden itfaiye hortumundan çıkan su tazyiği gibi övgüler gelince kişi bunu kaldıramıyor ve bilinç altında vayy be ben neymişim, evet çok güzelim yha, prensesim bir taneyim gibi triplere giriyor hatta bu onun karakteri oluyor.

Ama bu durum;
Evvet ergenlikten bu yana bunca leveli başarılı bir şekilde aştınız ve nihayet egolu olmayı hak ettiniz gibi bir şeye dönüşmemeli.

Güzel olduğu gibi mütevazi olanlara da saygılarımı sunuyorum.

Hayır tabi ki, ne alaka? Dış görünüşü ne kadar iyi, güzel veya yakışıklı olsun karaktersiz, kişiliksiz ve pislik olduktan sonra neyine egolu olacak? Geçekten beğenilecek ve insanı insan yapan şey, karakter, kişilik, fikir ve düşüncedir samimiyettir. Zaten bu değerlere sahip olan kişiler dış görünüşleri ne kadar beğenilirse beğenilirsin egolu olmazlar. Maalesef kötü ve basit bir örnek olacak ama, ''yollarda güzeldir ama altından kanalizasyon geçer.'' maalesef. Bu yüzden istedikleri kadar egoları kabarsın öyle insanlardan hiç bir şekilde umut ve hayır beklenmez.

Sadece hayatta bir başarısı olmuş, ilim irfan sahibi olan insanlarda sadece ''bir nebzeye kadar'' ego kabul edilebilir. Çünkü çalışmış ve çabalamış, diğerleri gibi yatmamıştır. Bir zahmet herkesle eşit görmeyiversin kendini. Ama güzellik öyle değildir. Bu yüzden doğuştan gelen, kişinin hiçbir çabasına bağlı kalmayan güzelliklerden dolayı egolu olmak bana göre aptallıktır. Kaldı ki bunu hayattaki tek meziyeti olarak gören başarısız insanlar yapar. Ayrıca ne demiş Mevlâna, ''Güzelliğine güvenme, bir sivilce yeter''.