Aaaa onu bunu bilmem de bizim eve gelen hep Amerikan hamam böcükleriymis ay valla böcügün bile Amerikalisi geliyor yani Rabbim diyor ki git yurtdisinda yaşa 😂😂biraz saçmalamak benim de hakkım dimi😎
Kader bizi o büyük şehirdeki fakültenin bir koridorunda, aynı bölümü okumak üze· re gelmiş iki öğrenci olarak karşılaştırdığında iki çekingen ve utangaç gençtik. Di ğer öğrencilerin, hayatı o kadar rahat yaşayan tavırlarından ürkmüş gibiydik. Sı nıfın kalabalığı içinde bizi yan yana düşüren de bu oldu belki. Tüm utangaçlığımı bir tarafa bırakıp kimsenin yardımı olmadan seninle tanışma cesaretini bunun için gösterebildim. Bir süre sonra herkes arkadaşını bulmuştu; biz de ikimiz arkadaş ol duk. Daha doğrusu ben seni kendime arkadaş seçtim; sen de itiraz etmedin. Bir ka saba çocuğuydun. Büyük şehrin yabancısıydın. Ben o büyük şehirde doğup büyü müştüm, ancak yaşamanın yabancısıydım; hayat karşısında ürkek kalmıştım. Fakat en azından senin için bu hep böyle sürüp gitmedi. Birinci yılın sonuna geldi ğimizde yeni ortamına bir hayli alışmış, sınıf içinde adım adım öne çıkmaya başla mıştın. Yılsonu sınavlarında en yüksek dereceyi sınıfımızdaki bir arkadaşımızla pay laşarak hocalar ve arkadaşları tarafından sevilen bir öğrenci olmuştun. Bense hep aynı çekingen, aynı sessiz ve silik kızdım. Artık eskisi kadar yakınıma da sokulamı yordum. Buna rağmen seni uzaktan uzağa izlemekten vazgeçmiyor, fark edilmeyen gölgen gibi yaşıyordum. . .
Senden sonra o koca şehir boşalmış gibi geldi bana. Bazen evden çıkıp amaçsızca ge ziyordum sokaklarda, bir zamanlar havasını seninle beraber soluduğum meka. nlara uğruyor kendimi ayutmaya çalışıyordum. Sahaflar çarşısında oyalanıyor, senin ba şında eğleştiğin tezgahların önünde durup bir süre kitapları karıştırıyordum. Ama hiçbir şekilde avunamıyordum. llk fırsatta ben de bir öğretmenlik buldum ve o bü yük şehirden ayrıldım; yok gibi olan varlığımı oradan tamamen sildim. Sana bütün yaşadıklarımı uzun uzun yazmayacağım. Kendimden söz açmak için al madım kalemi elime. Ben bu kaderi çoktan kabullendim. İçimde, yıllar önce, senin varlığınla ışımış, hiç sönmeyen bir ışık var. Bana yaşama gücü veriyor. Ondan al dığım bu güçle kendime bir hayat düzeni kurdum. Yine, bir çelişki bulmayacağını umarak söyleyeyim; mutluyum hatta.