29 ekim cumhuriyet vesilesiyle değinmek istediğiniz neler var?

işte aynı şeyi söylüyoruz, bu esasen "taraf" olmaktır, zihinin yarattığı dünyada bu zaten otomatik gerçekleşen bir şey, yani sen hem dindar, hem sekuler olamazsınnn ! gibi.. peki gerçek ne? sen hem dindarsın, hem sekulersin, yani herşeyin toplamısındır. insan zihni "karşı taraf, öteki" yaratır. işte bu kutuplaşma sahte bir enerji döngüsü yaratır ve insanlar buradan sahte, yani zihnin yarattığı bir yaşam inşa eder. başka bir şey değerlere sahip çıkmakla, değerleri yaşamak aynı şey değildir, peki bu değerleri yaşayamadığın içinmi sahipleniyorsun, yoksa bunu öne sürüp esasen "haklı olduğun, doğru olduğun" noktasını mı vurguluyorsun? basit bir şey söyleyeyim... şehiltilk diye bir şey yoktur. zira şehitliğin oluşumunda insan zihninin ilüzyonu vardır, bu nedir? atıyorum hitler gibi sözüm ona bazı gerekçeler öne sürüp, bunu "vatan , millet, sakarya" edebiyatıyla halka yutturulduğunu düşün, bunun sonucu savaş çıkıyor ve sonuçta askerler ölüyor "şehidin oluşumu" yani sen bazı insanların "asker" etiketiyle (asker damgasını sistem vurur) ölmesine "değerlerimiz" diyorsun esasen. insan zihninin yarattığı gerçeği "gerçek" gibi algılıyorsun. tabi diyeceksin ki "düşmanlar ya da karşı taraf bize gerçek bir haksızlık yaptı, zarar verdi ve biz bunu yapmalıydık" burada resmi daha büyütüp o haksızlık yapan, bizim topraklarımıza göz diken ülkeleri de bu işin içine sokmak gerekiyor, onu da yaptığında esasen kötülüğü insan zihninin yarattığını bulursun. peki insan zihni bunu neden yarattı, buna gerek varmıydı? bunu sorguladığında bu başka bir kapı açar, ve eninde sonunda birşeye ulaşırsın.

felsefi yazıyorsun... demen "sistem ilüzyonu" yani felsefe diye tanımlandığında o düşünce sistemin dışına çıkarılır ve önemsizleştirilir (öncelikle bunu vurgulamş olayım) yani sen söylediğimin doğru, mantıklı, akla yatkın olduğunu düşününce "dışlamak;" içni "felsefi yazmışsın" dersin ve onu yaptın. peki sen diyorsun ki; zulmle öldürülen, abdetlli ölen, ilim yolunda ölen de şehittir. peki bir insan ya da insanlar bu şekilde öldürüldü "şehit" demen onuların yaşamını geri getirirmi? diyelim filistinde insanlar öldürülmeden (bu aslıda düşünülmüş, zulm mü ölüm mü kötü, zulmun daha kötü olduğu anlaşılmış ve bu yüzden zulmu tercih eder sistem, idam cezası o yüzden kalkmıştır) zulm görenlere ağlamak, acımak, onlara Allahın merhamet edeceğini düşünmek aslında "zulmü" meşrulaştırmaktır, yani birşeyleri görüyorsun, biliyorsun, ve ondan uzak durmayıp (bana göre bir şey yapmıyorsan uzak durmalısın, asla düşünmemelisin) yakınlaşarak (sözüm ona vicdan) o olaylardan "besleniyorsun" (dindarlar tam olarak bunu yapar, filistini anlatırlar, acırlar, bunu yapanlara kızarlar, paylaşırlar) aslında ne istiyorlardır? bak açık yazıyorum, esasen "zulmun devamını istiyorlar" zira bu olmadığında yani dünyada hiç zulm gören , zarar gören kalmadığındna bu argüman üzerinden "iyi insan, dindar insan, Allaha yakın insan" OLAMAYACAKLAR. bu onların "besin" kaynağı.. cesaretin varsa konuşmaya devam edebiliriz.

tamda şehitler ölüm acısı duymaz. diyen peygamber bu söylemiyle ölümü ya da zulmu yaşamayan insanların rahat etmesini, onların acı çekmemesini düşünmüştür. yani bunu mesela filistin olayına yorumladığımızda yine dediğim gibi sen konfordayken onların yaşadığı gerçek acılardan beslenirsin (enerji transferi) buradan şehitlerin bütün günahları affedileceği bilgisi tambir aşağılık manipülasyondur. zira bu metafiziğe girer, yani bu dünyanın gerçekliğinden çıkıp, kimsenin esasen bilmedği, yaşamadığı birşeye "atıf" yapılır mesela bu "cennette, huriler var" palavrasının daha profesyonel yani peygamberce söylenmiş olanıdır, daha inandırıcıdır zira Allah adı vardır. yine benzer şekilde zulmu meşrulaştırmak için "şehitler ölmez, ruhen diridirler" palavrası uydurulmuş. esasen insan öldüğünde her şey biter, ruh vardır (bu içsel dünya, insanın özü olarak tanımlamak lazım, ve Allah ta esasen budur) ama insan öldüğünde, ruhta onunla birlikte yok olur, ama yaşayan insanlar o kişiyi bildiğinden onu içlerinde yaşatabilirler, fakat o ruh artık yoktur, ve yaşamıyordur. işte tam bu noktada şu gerçek ortaya çıkar; dünya da asla insanlara zarar verilmemelidir. ve yaşamlarının önü tamamen açılmalıdır, fakat bu ruhla birlikte, yani prnografik, ruhsuzbir yaşam değil. yburada sistem şu ilüzyonu yaratır, ruhun varsa zulm altındasındır, yaşam kısıtlanır, yaşatılmazsın, ruhun yoksa Prnografik dünya gibi düşün, sınırsız herşeyi yaşayabilirsin. işte buna enerjisel, yaşamsal açıdan bakarsan özü olan insanların yaşamının çalınıp, ruhsuz insanlara yaşamının sınırsızlaştırıldığını düşünmeye başlarsın. işte burada sözüm ona vicdanlı, dindar insanlar bu enerjisel "aşağılık bir düzendir aynı zamanda" ARA FORMULU olurlar. yani sen

filistinlilere acır, bağırır, çağırır, kutsallaştırırsın, (şehit gibi görmek ya da buna benzer) kötü denen aslında yaşamı prno , ve lux içinde yaşayanlar senin onlara acıma durumundan beslenir. zira onları kurtarmaz ama zulmu ve şehitliği öyle yüksek yerlere çıkarırsın ki, o zulm eden ve öldürenler "bizim yaptığımız meşru bir şey ki bu insanlar kutsallaştırılıyor , ee o zaman devam edelim" diye düşünürler. çoğu islama yakın insan tamda bu yüzden "yokluğu, zulmu" bir DEĞER gibi görür görmek ister peki sana son darbeyi vurayım BUNU BU ŞEKİLDE DÜŞÜNEN (YANİ SENİN GİBİ) OLANLAR ESASEN ZULM ALTINDAMIDIR, CEVAP; HEMEN HİÇBİRİ DEĞİLDİR, ÖZGÜRLÜKLERİNİ BİLEREK KISITLARLAR, AMA İSTESELER YAŞARLAR. bu tam bir aşağılık sistem ilüzyonudur, gördüğün gibi peygamber de bu işin içindeydi, dindarlar da, asıl sisteme bu insanları peşkeş çeken senin gibi insanlar. ama bunu kavaraman için yüksek düzey bilince sahip olman lazım bu sende yok. (bunu görüyorum) peki insanlar halen "mehdi" arayışında yani "kurtarıcı" madem peygamber mehdiy di neden halen mehdi yani kurtarıcı aranıyor ,? işte tam söylediklerim yüzünden, peygamber insanlığı iyiliğini (tümden) aslında istemedi, senin söylediklerinin hepsi doğrudur, işte dindarlarda bu yüzden böyleler peki son olarak seni iyi hissettirecek bir şey söyeleyim BU YAPTIKLARINIZ BİLİNÇLİ Mİ? bunu aslında söyledim EVET BİLİNÇSİZSİNİZ.