Ülkeye şeriat gelse başka ülkeye gider misin?

Hayır gitmem İşin aslı şu ki, tarih boyunca kadına hak ettiği gerçek değeri ve ulvi makamı kazandıran yegâne anlayış ilahi adalettir. Cahiliye devrinde diri diri toprağa gömülen kız çocuklarını o karanlıktan çıkarıp insanlığın merkezine koyan, anneyi ayaklarının altına cennet serilecek kadar yücelten şeriatın kendisidir. Bugün "kadın özgürlüğü" adı altında ambalajlanan modern dünyaya bakıldığında ise durum tam bir illüzyondan ibarettir. Kadın, rızık telaşıyla yıpratıcı şartlarda çalışmaya mecbur bırakılmakta; reklamda, dizide, filmde ve ticaretin her alanında bedeni üzerinden bir meta gibi kullanılmaktadır. Buna özgürlük demek, insan aklıyla alay etmektir.

Şeriatta ise kadının geçim yükü erkeğin omzundadır; kadın çalışmak zorunda değildir, bilakis koruma altına alınarak hürmet görür. Mesele süslü söylemler değil, uygulanan adaletin niteliğidir. Zamana ve güce göre esneyen kul yapısı kanunlar bir tarafa; yeri geldiğinde koca Osmanlı Sultanlarını dahi kadı karşısında sıradan bir vatandaşla eşit yargılayan o mutlak adalet terazisi aranmaktadır.

Şeriatı kılık kıyafet parantezine sıkıştırıp zehirli bir propagandaya malzeme edenler, mülkiyet, can, akıl ve namus emniyetini teminat altına alan bu muazzam hukuk kalkanını bilinçli olarak görmezden gelmektedir. Batı’dan devşirilen maddelerin vicdanları tatmin etmediği bir çağda; sultanı bile yargılamaktan çekinmeyen, kadını sömürüden kurtarıp baş tacı eden hakiki bir adalet nizamını savunmak en tabii haktır.

Üstelik milleti kendi köklerinden, asırlık inancından ve ruhundan koparıp, Batı’nın ithal kanunlarını ve hayat tarzını bu topraklara tek doğruymuş gibi dayatan anlayışlar, topluma tepeden bakmaktan öteye gidememiştir. "Devrim" veya "çağdaşlaşma" adı altında milletin değerleriyle dokusu uyuşmayan sistemleri getirenler, halkın vicdanındaki hakiki adalet ihtiyacını hiçbir zaman karşılayamamıştır. Sultanı bile yargılayan bir hukuk sistemini bir kenara itip, fani insanların iradesini ve şahsi devrimlerini mutlak doğru saymak, bu milletin kendi öz medeniyetine yapılmış en büyük haksızlıktır.

bu biraz zor çünkü mantıklı açıdan bakarsak bunun pasaportu filan halletin diyelim gideceğin ülke snei kabul edicek mi? geçinebilecek misin? yani ekonomi açıdan iyiysen diğer ülkerde seni kabul ederse, yabancı dilin çok iyiyse gidersin öbür türlü olursa da zihnim bana aitir bedene müdahele edebilirler ama insanın zihnine müdahele edemezler her şey değişkendir ve hiç bir şey sonsuza dek devam etmez açıkçası kolay kolay şeriat gelmez tabi halkın kaöı şeriat isityior kaçı istemiyor önce iç savaş filan olur şeriat geliceğini sanmıyorum ama öyle bir şey olsa bile onların kuralları zihnimi düşüncelerim ele geçiremez böyle durumda psikolojni koruman gerekir imkan varsa taşınmak gerek eğer imkan yoksa da o zaman da kendi kabuğuma çekilirim dediğim gib fiziksel müdahele edebilirler zorla kadınların başlarına baş örtüsü takabilirler filanda falanda ama zihnin ve asıl düşünceyi asla değiştiremezler

Evet, giderdim. Hatta böyle bir durum olmasa bile şu an fırsatım olsa başka bir ülkede yaşamayı ciddi ciddi düşünüyorum. Daha özgür, daha düzenli ve gelecek konusunda kendimi daha güvende hissedebileceğim bir hayat bana daha cazip geliyor.