Bu ülkede gerçekten neyi dert etmeliyiz, aslında neyden korkuyoruz?

Benim derdim sadece bugün ne ödeyeceğimiz değil yarın nasıl bir hayat yaşayacağımız.. Sürekli bir şeyleri idare etmekten, ertelemekten, hayallerimizi küçültmekten yorulduk. Biz aslında parasızlıktan değil umudumuzu, huzurumuzu ve yaşama sevincimizi kaybetmekten korkuyoruz. Ayrıca gencecik insanların buralardan gitmek istiyorum cümlesini bu kadar kolay kurması beni çok üzüyor. Bir ülkenin umudunu, heyecanını ve yetişmiş insanını kaybetmesinden daha büyük bir dert olabilir mi?