Kar yağdığını fark edince önce durup izliyorum. Camdan bakıp o sessizliği hissediyorum, içim biraz sakinliyor. Sonra istemsizce çocuk gibi seviniyorum; dışarı çıkma isteği geliyor. Üşüyeceğimi bilsem bile karın üstüne basmak, ayak izlerine bakmak hoşuma gidiyor. Sanırım kar yağınca ilk yaptığım şey, hayatın temposundan kısa bir mola vermek oluyor.
Kar topu oynuyorum. Uzun yıllardir yağmıyordu bu sabah o kadar güzel yağmış ki çocuk gibi sevindik tüm apartman sabahın köründe aşağıdaydik baya oynadık
Ben de bu sabah perdeyi açınca her yeri bembeyaz görünce içim çocuk gibi şenlendi resmen 😍❄️ Ankara’da kar nadir güzel yağıyor, o yüzden ilk iş cama yapışıp uzun uzun izliyorum 😂 Sonra da mutlaka sessiz bir sokakta yürüyüşe çıkıyorum, o kar sesi yok mu… huzur gibi geliyor 🕊️ Sen ne yaptın bugün, kartopu mu, fotoğraf mı, sıcak kahve mi? ☕️❄️