Dün kapananlar mağdurdu… bugün açılmak isteyenler mi mağdur? Sizce bu adalet mi?

Benim yazdığımı okumadan hayali bir ‘muhalif figür’le tartışmaya girmişsin.
Ne siyasi bir taraf tuttum, ne kimseyi linç ettim. Sadece aile baskısını konuştum.

Kız kardeşim ‘gitmeyebilirdi’ diyorsun ama keşke hayat o kadar basit olsaydı.
Aile, kültür, ekonomik koşullar… herkesin ‘hadi çık git’ diyecek özgürlüğü olmuyor.

Ben kimseyi hedef göstermedim.
Sen ise beni hiç tanımadan bir kalıbın içine sokup saldırmışsın.

Asıl sorun tam da bu:
İnsanlar artık konuşulanı değil, kafasındaki düşmanı görüyor.

Benim derdim baskıydı, seninki öfke olmuş.

Ben yine yazdığımı tekrarlayayım: Kardeşim kimseye bir vaatte bulunmadı.
Sadece evlendi, o kadar. Baskı görmek için bir insanın kimseye ‘söz vermesi’ gerekmiyor. Baskı zaten baskıdır.

Sen hâlâ konuyu siyasi figürlere, sokak röportajcılarına falan döndürüyorsun.
Ben siyasetten bahsetmedim, televizyonculardan bahsetmedim, ideolojiden bahsetmedim.
Aile içindeki bir durumu anlattım.

İnsanların yaşadığı baskıyı konuşmak ‘laf söylemek’ değildir.
Fikir belirtmek düşmanlık değildir.

Ben birini hedef almadım, sen ise beni hiç tanımadan sürekli bir kalıba oturtmaya çalışıyorsun.
Tartıştığın kişi ben değil, kendi kafanda oluşturduğun öfke.

Ben aile içi baskıyı anlattım, sen ise kendi önyargılarınla bambaşka birilerine cevap veriyorsun. Aynı dili konuşmuyoruz, o yüzden burada bitiriyorum.

Ayrıca

Pikachu kostümüyle polisten kaçan herif vardı hatırlarsan

Ben konuşup konuşup özellimle muhalif kanat bunu çok yapar krizden para kazanan çakal medyada benzemem

Bi kriz oldumu Evde tweet atıp kendimi kahraman sanan ama beyni depomin isteyen tiplere de benzemem

Bunlar İstanbul da çok olur sosyal medya Twitter falan böyle yerlerde olur

Bunlar aslında azinlıktır..

İnan bana hepsi aynı...