20 askerimiz şehit oldu! "1, şehit ailesi için çok büyük bir sayı..." Sizin kalbinizde bu acı ne kadar?

Gerçekten şehit haberleri beni o kadar üzüyor ki özellikle bu şekilde kaza olaylarında. Onlar biz rahat bir hayat yaşayalım bir gün daha huzurlu olalım diye çırpınıyorlar ve çoğumuz bundan bir haberiz. Hakediyor muyuz sanmıyorum. Buraya bir mektup bırakmak istiyorum

"“Bu yazı bir komando er mektubudur ve siz bu mektubu gazeteden okuyorsanız ölmüşüm demektir. Bir ailem olsaydı bu mektubu onlara yollamak isterdim ama yok.

Size koğuştaki ranzamdan yazıyorum. Şu an etrafımda Adana, Ağrı, Sivas, Edirne, Diyarbakır, Ankara , Antalya, İzmir, Urfa, Trabzon… Türkiye’nin dört bir yanından birbirini tanımayan ama birbirlerinin canını korumaya yemin etmiş bir sürü asker var. Birazdan operasyona gideceğiz, tek dileğimiz kayıp vermeden geri gelmek.

İlerde ölürsem eğer diye bir mektup yazmak çok zor. Aklına getirmek istemez ya insan ölümü, hani her zaman bir umut vardır ya. Askerliğim bittikten sonra yırtıp atacaktım bu mektubu ama şu an okuyorsanız yırtamadım demektir. Zaten pek de kalem tutmaz elim. Silah tutmayı daha iyi bilirim. Sizi korumam için siz öğrettiniz silah tutmayı.

Tuhaf olan siz bu mektubu okurken ben neden öldüğümü bile bilmiyor olacağım. Ya bir mayına bastım ya da yediğim birkaç kurşun. Bileniniz var mı ben nasıl öldüm?

Kışlada her televizyona bakışımda birbirinizi öldürdüğünüzü birbirinizin canını yaktığınızı gördüm. Müziğin sesini çok açtı diye komşusunu vuranlar. Gücü kadına yetenler. Cebindeki on lirası için adam vuranlar. Kız arkadaşına baktı diye alayını bıçaklayanlar.

Bileniniz var mı ben, kimi korumak için öldüm?

Eti az pişti diye garsona çıkışan adam; sen rahat uyu diye kurşunlar başımın üstünden geçerken ben dağda her bulduğumu kesip yedim.

Arabasını solladılar diye levyesini kapıp arabadan inen adam, beni bir çöp bidonuna atıp giden anam; söylesene ben kimin için öldüm?

Yetimhanede ve askerde en güzel şeyin ekmeğini bölmek olduğunu öğrendik biz. Peki size neyi bölmeyi öğrettiler? Sizi önce Allah'a sonra birbirinize emanet ediyorum. Ben sizden razı oldum Allâh da sizden razı olsun. " Okuyunca insanın boğazı düğümleniyor değil mi birbirimizi üzmeden onların ruhuna saygıyla yaşayabiliriz bir gün umarım

Anlatılmaz yaşanır bu acı, çok kötüyum, iptal olmuş gibiyim ruh gibiyim. Ben bu haberleri zaten izlemem izleyemem bile hiçbir zaman ama bir insan kolay yetişmiyor 1 kişi de olsa aynı acı ama sayının çok olması daha büyük acı. Bu güzel insanların paraşütü yok muydu ya da niye yoktu diye düşünmeden edemiyorum. BU ÜLKEDE İNSAN HAYATI NEDEN BU KADAR UCUZ. KİMİN NE ZAMAN NE SAÇMA SEBEPLE ÖLECEĞİNİ DÜŞÜNMEK İNSANI KAHREDİYOR. Ne kadar üzülsekte o insanların geri gelmeyecek olması neye yarar bilemiyorum. Yatağa yatıp sadece uyumak ya da ağlamak istiyorum. Nette hiçbir şeyi izlemeye görmeye tahammülüm yok

Cem Yılmaz bile seneler önce bu C130 kargo uçağıyla dalga geçmiş gösterisinde. İnsan hayatına askerlerimize verdiğimiz değer bu. Buralarda AG PARTİ SAVUNMA SANAYİSİNE EYİ YATIRIM YAPDI YEĞENİM diyen lavuklar nerede? Neredesiniz lan anun oğulları?