İnsanların hükmü, ait olmasını istediği adalet kadarken; ilahi adaletin insanlar üzerindeki hükmü, zamana tecelli eder mi?

Bu tür haberler gerçekten insanın içini acıtıyor. Bence bu noktada insanların adaletinin gücü sadece kendi koyduğu kurallarla sınırlı kalıyor. Ne kadar uğraşsak da bazen yetersiz ve eksik kalabiliyor. Bu yüzden de o acımasız eylemi yapan insanlıktan nasibini almamış kişilere tüm öfkemize rağmen tam bir ceza verilememesi bizi daha çok kırıyor. İşte tam da bu yüzden ilahi adalet inancı devreye giriyor. Çünkü bu adalet kanunlara ya da mahkemelere bağlı değil. Zamana yayılıyor ve er ya da geç her kötülüğün bir karşılığı olacağına dair bir umut sunuyor. O masum canın ahının o kişinin yakasını bırakmayacağı ve bu dünyada yaptığı kötülüğün bir gün mutlaka karşısına çıkacağına olan inanç insanı belki de en çok rahatlatan şey oluyor. Umarım en ağır cezayı alır diyorum ama bunun garantisi var mı bilinmez.

İnsan yarım bir varlıktır. Bütünleşmemiş. Kayıp ve kendinden yoksun en önemlisi bence.
Hayatımızda hak etmediğimizi düşündüğümüz çok şey yaşıyoruz. Bazı insanlar bunlardan ötürü hep bir başkasını suçlamayı seçiyorlar. Alamadıkları, başaramadıkları hep birşeyleri var. Ve bu yapılmamış şeyler çünkü yapmak ve yapamamak da bir seçim. Bu yapılması tercih edilmemiş şeyler bu şeylere duyulan motivasyon ve istek hayal kırıklığına, öfkeye, utanca ve reddedilmeye gider. Bastırılan her şey ise daha masum olandan çıkar.

Öfkenin asıl sahibi o kedi veya o ağlayan bebek ya da açık giyinmiş bir kadın değildir. Öfkenin asıl sahibi öfkenin yanlış olduğu inancını dayatan toplumdur. Bunu en başta aile vasıtasıyla başlar. Bastırmak zorunda kalan insan ise yarım kalmıştır. Çünkü doğamız gereği bu insan olmanın da bir özü vahşi taraflarımız var. Öfkemiz var, dürtülerimiz var. Bu kadar şiddete neden olan şey bu parçalarımızı reddediyor olmamız.

Olaki bu parçalarla bütünleşiriz o zaman tam hissedebiliriz. Bir varlık gösterebiliriz. Aksi takdirde engellenen ve bütünleşemeyen insan; bu tarz ihtiyaçlarını hep başkalarını suçlayarak ve masum olanı öldürerek açığa çıkaracak.

Toplumda insanın kendini baskılamasına hizmet ediyor. Zaten ortamı elverişli kılmak istemedikleri kısmı da bu.

Hayvana şiddet gösteren kişilerin duygusal ve psikolojik sorunları olduğunu düşünüyorum ve hayvana şiddet gösteren biri, insana da aynı şiddeti gösterir. Masum, insanlara bir zararı olmayan hayvanları dövmek, öldürmek, nefret beslemek normal bir insanın yapacağı bir şey değil. Bu videoyu izlerken kanım dondu resmen. O kadar beddua ettim ki bu katile.. Bu tür davranışlar kabul edilemez ve ciddiye alınmalı. Toplumda hayvanlara karşı şiddetin önlenmesi için bilinçlendirme ve eğitim çalışmalarının önemli olduğunu düşünüyorum ama maalesef ki ülkemizde bunun gibi hayvanlara sevgisi olmayan ve hayvanlara kötü bakan insanlar çok fazla. Bizim yapacağımız pek bir şey yok maalesef. Yapılacak en önemli şey ceza sistemini değiştirmek. Bir hayvanı öldürmek bir insanı öldürmekle eş değer olmalı. Ama işte maalesef ki bizim ülkede insan öldürmek de kolay..