Bu Ülke Neden Bu Hâlde?

Bazen durup gerçekten sormak gerekiyor: Bu ülke neden bu hâlde?

Bir yanda adaletsizlik, bir yanda ekonomik çöküş. Hukukun yerle bir edildiği, hakkın değil gücün söz sahibi olduğu bir düzende yaşıyoruz. Haksızlık artık olağan, yolsuzluk ise neredeyse ödüllendiriliyor. İnsanlar adalet için değil, susmak için mahkemelere çıkıyor.

Bakın, Mattia Ahmet Minguzzi... Hayatının baharında, bir şekilde Türkiye'de yaşamaya çalışırken, devletin ve toplumun duyarsızlığına kurban giden bir genç. Onun hikâyesi bile başlı başına bu sistemin nasıl işlemediğini, nasıl kör ve sağır olduğunu gösteriyor.

Alperen Ömer Toprak... Yine bir genç, yine adaletin yok saydığı bir isim. Yargı denen şeyin, gerçekten suçla değil, siyasi ya da ideolojik hedeflerle ilgilendiği bir düzende ne beklenebilir ki? Bu gençlerin yaşadıkları sadece bireysel trajediler değil, bu ülkenin topluca içine düştüğü sistemsizlik ve vicdansızlığın dışa vurumu.

Hukukun olmadığı bir yerde adalet, sadece güçlülerin imtiyazıdır. İşte tam da bu yüzden, Ekrem İmamoğlu gibi halkın seçtiği, açıkça desteklediği bir siyasetçinin, uydurma gerekçelerle hapse atılması konuşuluyor. Diploması sorgulanıyor. Oysa biz, hiçbir resmi diploması bile bulunmayan kişilerin ülkeyi yönettiğine yıllardır şahit oluyoruz.

Bu nasıl bir çelişkidir? Bu nasıl bir düzen?

Halk geçinemiyor. Gençler hayal kuramıyor. Üniversite mezunları işsiz. Asgari ücret, açlık sınırının bile altında. Ekonomi, liyakatsiz kadroların elinde uçuruma sürükleniyor. Her yeni gün, bir öncekinden daha pahalı. İnsanlar borçla yaşıyor, borçla ölüyor.

Basın susturulmuş, yargı teslim alınmış. Akademi korkutulmuş. Eleştiren cezalandırılıyor, biat eden ödüllendiriliyor. Böyle bir düzende kim huzurlu olabilir?