Bugün Kurban Bayramı.
Ama bu bayram sabahı,
birileri evinde kahvaltı yaparken,
bir kadın daha öldürülmüş olabilir.
Bir çocuk annesiz uyanmış,
bir mezarlık başında yas tutan eller dualar yerine “neden” diye soruyor olabilir.
Bayram; barışın, merhametin, paylaşmanın günü denir.
Ama hangi bayramdan söz edebiliriz,
eğer her gün kadınlar kurban ediliyorsa?
Kimi bir mahkeme kararıyla korunamadı,
kimi “barışalım” bahanesiyle evine çağrıldı,
kimi sadece sokakta yürüyordu…
İsimleri gazetelerde değil, taşların altında kaldı.
Ve bugün o kadınlar yok.
Bu bayram da onlarsız geçiyor.
Eğer bayram; yaşamı, huzuru, sevgiyi kutlamaksa,
o zaman öldürülen kadınlar yaşatılmadan hiçbir bayram gerçek anlamına ulaşamaz.
Bugün neşeyle dolamıyor içim.
Çünkü onların sessizliği içimde yankılanıyor.
Bayramlar hepimiz içindir.
Ama önce yaşamak hakkımız olsun.
Ve kimse, bir daha “kurban” olmasın.
Aşk İlişkileri
Üniversite Tercih
Gündem
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer