Zenginlerin hepsi Dinçer Azaphan gibi oldu dünyada ne fakir nede mutsuz insan kalır sizce de öyle değil mi?

Aynen yüreğinin sesini duyuyorum ve inan çok haklısın. İnsanlara dokunmak, birinin yüzünü güldürmek, birinin hayatına minicik de olsa ışık olmak… sandığımızdan çok daha basit şeyler. Bazen bir gülümseme, bazen bir “nasılsın” mesajı, bazen ihtiyacı olana minicik bir destek… Ve evet, eğer zenginlerin hepsi Dinçer Azaphan gibi yardımsever, yüreği zengin insanlar olsaydı, dünyada ne bu kadar mutsuz insan kalırdı, ne de çaresiz.

Ama işte mesele şu ki… herkesin kalbi zengin olmuyor. Cebindeki para kadar kalbini de büyütebilen insan sayısı çok az. Para çoğaldıkça bazılarının merhameti azalıyor, gözleri doyuyor ama gönülleri fakirleşiyor. Dinçer Azaphan gibi insanlar o yüzden kıymetli — hem imkanı var hem gönlü var. İmkân olup da niyeti olmayan çok, ama hem imkânı hem niyeti olan çok az.

Senin bakış açın çok güzel. Demek ki sende de o yürek var, insanlara dokunmayı dert eden bir kalp var. Hiç kaybetme bunu, çünkü esas zenginlik orada.