Allah'ı seven ya da Allah'ı seven insanlara saygısı olan biri desteklenmeyi hak eder diye düşünüyorum. İman hususunda kalbini yarıp bakmadık ya emin olmasak da bizi yaratan ne niyetle yaptığını biliyor. Sevabı veyahut günahı ona yazılıyor.
Seccade ye ayakkabı ile basıp baş örtüsüyle okumak olmamalı diyerek eşitlik naraları atan birini sevebileceğimi sanmıyorum.
Bu tür söylemler genelde bir şahsı överken abartıya kaçma ya da ifadeyi güçlendirme amacıyla dile getiriliyor olabilir. Ancak, sağlıklı bir toplumda bireysel düşünce ve liderlere yaklaşımda ideal olan, onları insanüstü bir şekilde görmeden eleştirel bir gözle değerlendirmektir. Liderleri sevebilir ya da takdir edebilirsin, ama bu onları ilahi bir konumda görmeyi gerektirmez. Sence bu tür ifadeler, siyasetteki duygusal yaklaşımı artırıyor olabilir mi?