Deprem de birçok arkadaşımı ve tanıdığımı kaybettim. Bütün hayatım, anılarım sokaklarında geçen bir şehir yıkıldı ağlayamadım?

Deprem gününden beri içimde tarifi mümkün olmayan hisler, duygular var. Ağlamak istedim ama ağlayamadım. Deprem bölgesiyle hiç bir bağlantısı olmayan insanlar göz yaşı dökerken benim böyle bir durumda olmam neden peki? Ağlasam rahatlardım belki ama onuda yapamıyorum. Yüzlerce ölüm haberine tanıklık ettim. Artık hissizleştiğimi düşünüyorum. Normal zamanlarda ölüm haberi depresyona sokarken artık o da mı ölmüş diye tepki veriyorum sadece. Bu psikolojiden çıkmak için ne yapmam gerekiyor?