Depremin üzüntüsü hala içimizdemi?

Aslında bu konuyla ilgili konusmak istedim baslık bulamadım tam isabet. ben azerbaycanlıyım. Eski esim kahramaraslı. İki cocugum var birtakım sebeplerden kalben gönülen koptuk kendisiyle iki cocugumuz var biri kız biri erkek 10ve 6 yaslarında Şu an vakude yasıyorum.. Gecen sene dönduk buraya. Evim vardı kahramanmarasta.. Ennemden kalma evi satmıtım memleketimde marastan ikiartı daire almıstık. Yarısını ben odemiş yarısın cocuklarımın babası odemişti evin. Cocuklarıma yuva olsun dye.. Kiracı oturuyordu.. Hergun cok sukur ederdım bari cocuklarımın basını sokacak bir evi var diye.. Şu an bakudeyim kirada oturuyorum.. Depremi duydugumız gece yanı depremden tam olarak bikac dakika sonraydı mesaj geldı akrabalardan.. Be alaka demiyin eşimle ilişkilerimiz hüsran olsada ailesiyle hiç kopmadık. İyidir gercekten maras insanı gercekten.. Dunyam vasıma yıkıldı deprem haberini alınca. Hemen akrabaları aeadım sırayla ilk basta 20 dk kdr bitikerine ulastım ve sadece vahset sesi geliyordu. Sonrasında hetkese malum hatlar kapandı tam 4gun surekli aradım kimseye ulasamıuordu. Aklım pırttı canımdan xan gitti.. Hem ailemdi onlar evlerine vardıgım kapımı calan guz akrabslar ve arkadaslarımdı gemde kardes ulkemin parcasıydılar. Bir azerbsycanlının kalbinde tuk halkının yeri bambaskadır.. Evim ciddi hasar almıs ama yıkılmamıs.. Ertesi gün burada yardım kampanyaları acil durum şekilde baslatıldı.. Gemen kostum nekadar birikimim varsa afada gonderdım kıyafet battaniye aldım yardım kolilerine ulastırdım.. acısı hala dinmedi kalbimde.. Bundan 2ay kadar oncesinde iran azerbaycanı tehtid ediyordu ki hala devam. Safasacagını falan diyordu. Annemle bir konusma gecmişti aramızda.. Anbem nolacak bu milletin bu ulkenin hali.. Sen nolacaksın savasta cocukların nolacak demişti.. Anadır derdimizi çekmişti. Anbe allahtan umit kesilmez.. Cok zor durum olursa kahramanmarasa evime tasınırım orada yasarız evimiz var cok sukur cocuklarımda turkiye vatandası nasılsa demiştim... Ve bugun ne maras kaldı ne ev ne yuva.. Tanıdıklarımın bir cogu sehit oldu. Gözyasım o gun bugundur dinmiyor.. Cok uzun anlatırımda sizleri yormak istemedim. Buda azerbsycanlı bir Kahramanmaraş asıgı kadının hiksyesinin bir parcası