Depremden geriye kalanlar ne yapacak?

Bugün bir abimin cesedi enkazdan çıkarıldı. Dua ettim, ellerimi açtım Allaha, güç versin de çıkabilsinler. Yaşıyor olmalarını umdum annesi de, babası da yapamadılar. Ben bu acıyla nasıl yaşarım, çok ağırmış tanıdığını kaybetmek keşke bilmeseydim bu kişiyi unutsaydım çocukluğumdan silebilseydim. Ruhu bedeninden çıkmış artık nefes almıyor çürüyüp gidecek olan bir et yığını. Bir zamanlar hayalleri, yapmayı sevdiği şeyleri olan, bir insan daha dünyadan silindi. Ben de tek varlığım olan annem de zamanımız geldiğinde son nefesimizi vereceğiz, ben annemden önce burayı terk etmek istemiyorum annemi yalnız, yüzüstü bırakamam dünyayı yaşamaya değer kılan sevdiklerim olmazsa yaşamanın anlamı var mı bilmem haberde enkazdan çıkarılanları izlerken bir bebeğin annesinin ölü bedeninde kucağında bulunduğunu işittim son anına kadar yavrusunu yanında tutmuş ısıtmış, bir baba kızının elinden tutup öylece başında bekliyor. Binlerce farklı rollere, kişiliğe sahip olan insanların yaşamı son buldu.