İçinde bulunduğumuz döneme bir isim koyacak olsaydınız bu ne olurdu?

İçinde bulunduğumuz Bu döneme bir ad koyacak olursam adı yalnızlık olurdu. Bir çayı yalnız yudumlamak, bir alışverişten yalnız keyif almak, biri olsun diye beklerken kendini yalnızlığın içine, en derinene bırakmak.


Ama çok normal. Elindeki telefonu ve aslında ondan neler beklediğini bir düşün: iyi fotoğraf çeksin, ofis programları olsun, interneti bitmesin, şarjı hep dolu kalsın, hafızası dolmasın, kullanımı rahat olsun...
Oysa eskiden öyle miydi? Tek bir amacı vardı telefonun. Alo. O kadar alıştık ki her şeyin ' tek bir şeyde' olmasına.
Hayatımıza girecek insanları da ona göre yargılıyoruz. Çok sevsin, sürprizden anlasın, kibar ve zeki olsun, bana düşkün olsun, ilişkinin kıymetini bilsin, ailesini sevsin benimkini kabullensin, parası arabası yatı katı olsun, gezmeye aşık oldun ama yorulmasın...
Eskiden öyle miydi? 'iyi bir baba' olsun vardı sadece. ' iyi bir eş' olsun veya. 'iyi bir işi olsun'du kimi için. Kimine ise 'sevsin yeter'di.


Zaman değişti. İhtiyaçlar değişti. Teknoloji gelişti. Ama insanlar aslında hiç değişmedi. Çünkü bir Apple mağazasında bulamazsın aradığın insanı. Adem ile Havva aynı Adem ve Havva. Elmanın türü değişti diye insanların değişmesini isteyemezsin.

Çöküş dönemi olabilir