Süreyya Karabulut, "Cem Garipoğlu'nun intihar ettiğine inanmıyorum!" dedi. Siz inanıyor musunuz?

Danışıklı dövüşle, parayla sürekli bir şeyler çevirdiler ve ben bu ailenin samimiyetine asla inanmıyorum. Olan sadece ve sadece gencecik Münevver' e oldu. Bu adamlar meseleyi seneler geçtikçe temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp bizim önümüze getirmeye devam edecekler. Çünkü amaç gündemde kalmak ve parasız kaldıkça para koparmaktır. İşte kurban olduğum yaratırken insanın hangi aileye düşeceğini kestiremiyor. Münevver yerinde olsam aileme öbür dünyada herhalde hakkımı helal etmezdim. Yazık kere yazık...

Sonuç itibari ile gencecik bir kız, taze bir çiçeğin toprağından koparıldığı gibi hayattan koparıldı.
Cem Garipoğlu'nun yaşıyor olması veya ölmüş olması bu yaşanan gerçeği değiştiremiyeceği için bu saatten sonra pekte önemi yok benim için..
Aslında bu yaşanan üzücü olaydan sonra bence aileler çocuklarına iyi bir anne baba olmadan önce çocuklarıyla önce iyi bir arkadaş olmayı ögrenmeliler.
Münevver belki de ailesine yaşadığı bu ilişkiyi hiç bir şeyi saklamadan anlatabilseydi Cem'in evine gideceğini söyleyebilseydi ve aile benim kızım kimlerle görüşüyor diye birazcık ilgilenseydi.
Belki de bu kan dondurucu olay yaşanmayacak Münevver hayatta olacaktı.

Bi ara merhametsiz ve acıma duygusu olmayan insanlar üzerine psikolojik bir belgesel izlemiştim ve orada bir cümle duymuştum, çok ilginç gelmişti “başkalarının canını vahşice acıtanlara kendi canlarının acıması korkunç gelir” yani böylesi insanlara kendi canları tatlı geldiği için intihar edemezmiş. Açıkçası ben de inanmadım intihar ettiğine.