Nedir Bu Filistin’i Bu Kadar Önemli Yapan?

Bugünlerde her yerde gördüğümüz haberler var. Katledilen çocuklar, yağmur gibi yağan roketler, bas bas bağıran savaş çığırtkanları ve fanatizm.

Bendeniz de hazır eve kapanmış durumda iken, bu hususta içimi dökmek istedim. Birçok soru, bir çok paylaşım gördüm. Bir çoğunda da, bizi ilgilendirmediğine ilişkin beyanlara rastladım. Her ne kadar zulme karşı isek de, bu Türkiye'nin müdahil olmasını gerektiren bir durum değil şeklinde yazılar okudum.

Şunu gönül rahatlığı ile söyleyebilirim ki, şu an asıl önem arz eden Filistin’in toprak bütünlüğü değil. Konu Kudüs.

Peki asıl can alıcı soruya gelirsek, Kudüs neden önemli?

Üç büyük semavi din için ayrı ayrı ele alacak olursak;

• Museviler için önemli. Çünkü inançlarına göre, İsrail’in Kralı Davud, Kudüs'ü Birleşik İsrail Krallığı'nın başkenti olarak inşa etti, oğlu Kral Süleyman ise ilk tapınağı bu şehrin içine kurdu. Ayrıca ağlama duvarı adı verilen ve Mescid-I Aksa’nın yanında yer alan yapı da bu tapınağa ait olduğu kabul edildiğinden Yahudilerin en kutsal mekanı sayılabilecek nitelikte.
• Hristiyanlar için önemli. Zira yine burada bulunan Kutsal Kabir Kilisesi, Hristiyanların gözünde İsa peygamberin çarmıha gerildiği yer. Bu kilise de Hristiyanlığın farklı mezheplerine mensup din adamlarınca yönetiliyor.
• Gel gelelim İslam dini için önemine. Bu önem İsra ve Mirac mucizelerinden gelir. İsra, Hz. Muhammed’in Mekke'den Kudüs'e Burak isimli bir bineğin sırtında gitmesi, Miraç ise, Kudüs’ten Cebrail isimli melek ile birlikte göğe yükselmesidir.

Ancak Anadolu'da devletler kurmuş, yüzlerce yıl çevresini de boyunduruğu altında tutmuş tarihi ile milletimiz için dünyanın geri kalanına nazaran, çok daha büyük bir öneme sahiptir.

Zira, Hz. Muhammed zamanında dahi İslam'ı seçen Türk bir aile olduğu bilinir. Yüzyıllarca Türklerin Haçlılara karşı tampon bölge oluşturduğu bir gerçektir. Türkler, yani biz, bu kutsal mekanları yüzyıllarca canımız kanımız pahasına korumuş bir milletiz.

Dönemin padişahı Yavuz Sultan Selim, 1517 tarihinde Kudüs’ü Osmanlı Toprağı haline getirmiş ve sonraki 400 sene boyunca da Kudüs, Türk sancağının heybeti altında muhafaza edilmiş, korunmuştur.

İlber Ortaylı’nın çok güzel bir sözü vardır buna ilişkin olarak. Şöyle der; “Kudüs’ten Türk bayrağı 400 sene sonra indirildi. O günden beri hiç kimsenin Ortadoğu’ya daha iyi bir düzen getirdiğini söylemek mümkün değil.”

Öylesine haklıdır ki. 400 sene boyunca huzurun ne olduğunu gösterdiğimiz topraklar, kan gölüne dönmüş haldedir artık.

Zaten tam da burası, işlerin karıştığı yer aslında. 400 sene sonra ne oldu? Bunu hepiniz biliyorsunuz. 1. Dünya Savaşı. Güneyimizde baş gösteren ihanet hastalığı. İsyanlar.

Yüzyıllarca beraber yaşadığı, koruması altında hayatını idame ettirdiği devlete başkaldıran, Avrupalılar ile el ele askerimize kıyan bir Arap nüfusu.

Ve evet, Filistin de bunlardan biri. Suriye bir diğeri. Irak bir diğeri. Çok da saymaya gerek yok. Bilinen mevzular.

Bu sebeple benim için çok özel bir devlettir Osmanlı. Sahip olduğum sınırlı tarih bilgisi ile şunu diyebilirim ki, tarihine en çok ihaneti sığdıran devlettir.

Şu anki tablo da bunun bir meyvesidir zaten.

Yine ülkemizin tarih duayeni İlber Ortaylı’nın 2004 yılında sarf etmiş olduğu bir söz ile pekiştireyim: “Osmanlı’ya başkaldırıp ihanet eden Filistin, bugün bu ihanetini canıyla ve malıyla ödemektedir.”

Durum budur.

800.000 sterlin maddi destek ve krallık sözüne karşılık tabi olduğu halifeye isyan sözü veren bir Şerif Hüseyin’den bahsediyoruz.

Ancak belirtmeye çalıştığım gibi, İslamiyet sadece Arapların değildir, Türk dünyasının da büyük bir bölümü dini değerler sebebi ile bu topraklara bağlıdır. Bunun yanında, bu topraklar bize Ata mirasıdır ki herkesin göreceği üzere, Arap dünyasının büyük çoğunluğu, özellikle siyasilerinden bağımsız olarak, Arap halkları bu ihanetlerin sebep olduğu her şeyi bilmektedir.

Geçmişin ne anlama geldiğini anlamaya başladıkları aşikardır. Şu da bir gerçektir ki, komşu komşunun külüne muhtaçtır ve biz tarihe adını en hayırlı komşu olarak yazdırmış bir milletiz, buna itiraz edebilecek biri olduğunu sanmıyorum.

Bu husus yakın tarihimizde de görülmektedir. İslam dünyası ufak tefek ayrılıklar yaşayabilir ancak temelde bir ayrılık bu dünyanın sonunu getirecektir. Geçmişte sancağı altında birleştirip hükmettiği bu topraklara el uzatmak Türkiye'nin boynunun borcudur.

Büyük çoğunluk, işine gelmese de farkındadır bunun, yalnız kalma lüksü olmayan, bir şekilde elini güçlendirmek zorunda olan bir ülkedir Türkiye.

Ve artık şartlar geçmişe sünger çekmek gerektiğini gösterir hale gelmiştir. Kırgınlıkları, öfkeyi, belki de nefreti bir kenara bırakmak, hiç değilse içinde yaşamakla yetinmek ve bir olmak vaktidir. Bizi ilgilendirmez denilecek bir konu asla ve asla değildir.

Libya buna güzel bir örnektir, Ayşe’yi tatile çıkarırken, deyim yerinde ise Ayşe’nin bilet masraflarını karşılayan Libya’da bugün Türk askeri bulunmasından daha doğal ne olabilir?

Yanlış anlaşılmasın, sadece bir örnekti, kesinlikle Filistin’e Türk askeri gönderilmesi taraftarı değilim, sadece ağırlığın konularak bu olayların bir an evvel sonlandırılması ve Arap halklarının yanımıza dönmelerinin sağlanması gerektiği kanaatindeyim.

Hepiniz bilirsiniz ki, Kudüs bu kadar fevri hareket edilemeyecek, son derece hassas bir bölgedir.

Postal seslerinin akabinde nükleer patlamalar duyulmasına sebebiyet verecek niteliktedir Kudüs.

Özetle toparlamak gerekir ise, tüm bu saydıklarımız ile önemini açıkça ortaya koyduğumuz Kudüs, herhangi bir din mensubunun kutsalına sahip çıkmak adına kan dökebileceği bir yer değildir. Bu ne insan nazarında, ne de Allah katında kabul göreceğine asla ve asla inanmadığım bir durumdur.

Bu konuda diyeceklerim bunlardan ibaret. Elimden geldiğinde basite indirgeyerek paylaşmak istedim duygularımı. Aslında güney komşumuz olması muhtemel İsrail Devleti konusuna da değinmek isterdim lakin bu kadar uzun bir bence sanırım beyin yoracak ve amacından sapacaktır.

Saygılarımla. :)

#filistin