Artık Durun Demenin Vakti Gelmedi mi?

5-6 yaşlarındaydım daha.Sıcak başımı sokabileceğim bir evde.Anne Baba sağ çok şükür.Eve gelen gazete.Manşette bir fotoğraf.

Bunun Irağa girdiği yazıyordu.O yaştaki bir çocuk için Irağın anlamı neydi? Irak neresiydi ve neredeydi? Bu adam oraya neden girmişti?

Okulda ki küreden arayışımı hatırlıyorum.Bize çok yakındı.Ve bize o kadar yakın olan biryerde insanlara işkence yapıldığı yazıyordu gazetelerde.Bu fotoğrafı da o zaman görmüştüm.Bir çocuk olarak beni korkutmaya yetmişti.

Aradan bir süre zaman geçtikten sonra Kadınlara ve Genç kızlara tecavüz edildiği söyleniyordu.
Bir Çocuk için Tecavüzün anlamı neydi?

-Anne Irakta ki kadınlara tecavüz ediyorlarmış dediğim zaman ağladığını da hatırlıyorum.Tecavüz insanlara acı veren birşeydi.

Peki tüm bunlar olurken benimle aynı yaşta hatta benden daha küçük olan çocuklar ne yapıyorlardı?

Ölüyorlardı...hemde açlıktan.Benim iki öğünden sonra dayanamadığım kendimi dolaba attığımın türden de değildi onların açlığı.Günlerce birşey yemiyorlarmış! Anlam veremiyordum.Biz hayata normal akışında devam ederken bize çok yakın olan bir yerde insanlar açlıktan ölüyor işkence görüyorlardı.

Tüm bunların nedeni neydi? İnsan insana neden bunu yapıyordu.Kime sorsam toprak ve yer altı zenginlikleri diyordu.Petrol denen şeyi de ozaman öğrendim ben.Okulda enerji kaynağı olarak gösterdikleri şey benim için Bir çocuk katiliydi.Kadınlara tecavüz eden insanlara elektrik vererek işkence eden bir şeydi.

Yıllar geçtikce insanlar da duyarsızlaşmaya başladı.Aç kalan çocuklar tecavüz edilen genç kızlar kimsenin umurunda değildi.Sadece üzülüyorduk.Ama bizim üzülmemiz onların acılarını dindirmiyordu..

Televizyonlar da Şehit haberleri çıkmaya başladı.Ben Şehitleri savaşta ölen askerler olarak biliyordum o zamanlar.Ama öyle değildi artık.Teröristler tarafından acımasızca öldürülen bizim canımızdan olan büyüklerime Şehit diyorduk.

Artık benim ülkemde de kendi vatanını savunurken silahla öldürülen insanlar vardı

Anneler ve babalar gencecik evlatlarını veriyordu toprağa.Eşleri ve çocukları kalıyordu geride.

Bunlar olmaya devam ederken Filistinde de savaş başladı.Milyonlarca masum insan hayatını kaybetti.İsrail masum insanların kanları üstüne toprak kattı.Arakan da kardeşlerimiz vardı.Arakan kan ağlıyordu.Doğu Türkistanda ki türk kardeşlerimiz.Sadece müslüman ve türk oldukları için işkence görüyorlar.Bizim anakuzusu diyeceğimiz yaştaki çocuklara orada dayanamayacakları türden eziyet ediliyor.

Şimdi Suriye.Artık yanımız da değiller.İçimizdeler.Peki biz bu insanlara nasıl davranıyoruz? Yolda su satmaya gelirken yanımızda gördüğümüzde arabamızın camını kapatıp ya da boş boş gözlerle acı dolu gözlerinin içine mi bakıyoruz?

Davranmıyorlar derken boğazının düğümlendiğini görebiliyor musunuz? Demekki gereken insanlığı gösterememişiz.Bu çocuklar böyle bir hayatı hakedecek ne yaptı? Suriyeli olarak doğmaları onların suçu muydu? Peki sen yıllar önce bu ülkede değilde orada doğmuş olsaydın? Kardeşin bu durumda olsaydı? Çocuğun canından daha kıymetli olan yavrun kıyıya vursaydı...

Ben uzun zamandır ilk defa bunu gördüğümde ağladım.

Yıllar geçti ama terör hala bitmedi.Çok mu zor dağdaki itleri temizlemek.Biz hergün şehit vermek zorunda mıyız? Tüm bunlara sebep olan kim? Sizce de Büyük bir savaşın öncesindeki iç savaşı yaşamıyor muyuz yıllardır? Biz böyle sorgulamadan kimin ne yaptığını bilmeden sağdan soldan duyduklarımızla birbirimize laf edersek bizim Iraktan,Filistinden,DoğuTürkistandan,Suriyeden bir farkımız kalır mı? Acaba o günler geldiğin de de böyle birbirimize siz şöylesiniz siz böyle yaptınız mı diyeceğiz yoksa yiyecek ekmek mi arayacağız.Kendinize gelin artık.

{Yazdıklarım bunların bilincinde olan arkadaşlar için değil hala nerede neler olduğunu bilmeyen bu güne kadar geçmişinden bir haber olan kim hangi tarafa sürüklerse oraya giden kendine insan diyebilen varlıklar içindir.İnsan düşünebilen varlıktır.Düşünemeyenler kendine insan diyemez.]