Sabah işe doğru yürürken camlarda asılı Türk Bayraklarını görünce tüylerim diken diken oldu neredeyse.

İnsanlara baktım, TV'de dönen reklam filmindeki gibi Atatürk'ü aradı gözlerim insanlarda. Sonra o düşünce hengamesinde sordum kendi kendime;

Neydi Atatürk olabilmek? Atatürk gibi düşünebilmek…
Kolay olduğunu sanmıyorum. Kolay olmamalı zaten. Atatürk tüm dünyanın yüceliğini kabul ettiği bir lider. Emperyalizmin en büyük düşmanı, ilk devrimcimiz.
Hepimiz sallıyoruz bayrakları, dilimizde marşlar milli bayramlarda. Bugün de Atamızın yasını tuttuk. Gerçekten de acı bir yas... Olmaması gereken, zamansız bir veda ve her sene tekrarlanan bitmez keder. İşte orada diyor ki insan;
Keşke ölümsüzlük iksiri kullanabilsek istisnai durumlar için.

Fabrika bahçesinde saygı duruşu için toplandık. Saat 09:05’te sirenler çalmaya başladı. İçim yangın yeri ama anlatamam. Karşı fabrikanın bahçesinde ve diğer fabrikaların bahçelerinde de toplanmış işçiler. İnsan gurur duyuyor böyle insanları gördükçe. Ve bir dakika sonunda karşıdaki fabrikanın işçileri arasında gözyaşını silen bir kadın dikkatimi çekiyor. O anda çok acayip oldum.

Yoksa ben boşuna mı celallenmişim, korkmuşum? Yoksa çoktan hepimiz de birer Atatürk mü olmuşuz? Öyleyse ne mutlu bize!
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar