26 yaşına gelmiş ve hala bir dikiş tutturamamış birisine ne önerirsiniz?

23 yasinda ayni durumdayim. Nasil cikacagimi bilmiyorum bu isin icinden. Iki bolum okudum ve ikisi de benlik degil. Biri 2 yillik saglik alani, digeri lisans. Saglik alani da diger alanda benim mutlu olacağım alanlar degil. Sadece para kazanirim o kadar. Icimde ukte kalan seyler var. Hayalim olani baskalarinin yasadigini duyunca imrendigim ve gozlerimin doldugu gerçeği var. Hatalarda cok yaptim yapmadim degil.

Okula giderken istedigim fakülteye bakip bakmasam bile her gun gittigimde Şu an bu yolu degil diger yolu yürüyor olabilirdin diye diye okudum, gittim geldim. Her gun icim ciz etti. Birakip tekrar denemek istedim olmadi bu hayati bir karardi. Ikisi beraber zaten olmadi yani hem sinava tekrar hazirlan hemde bolumu oku. Denedim olmadi.

Bir cikmaza girdim cikamadim ve mezun oldum. Simdi de ne yapacagimi bilmiyorum. Arada tercihler geliyor onlara tercih veriyorum. Saglik alanindan da digerinden de. Ikisine de atanmak istemiyorum ama işin gerçeği. Atamalarda, sonuc ekranini açarken hic heyecanim olmuyor. Belki sevinmek yerine atamam olsa oturur aglarim o derece yani. Bundan sonra ne yapacagim bilmiyorum.

Daha yolun başındasın sevdiğin mesleği elde etmek için uğraşabilir ya da vakit kaybetmeden elindeki mesleğini sevmeye çalışabilirsin. Bazen bakış açımızı değiştirmek mutlu olmamız için yeterli olabilir…


Çünkü elindekine isyan etmek yerine; elindekini kabul edip sevmek de bir yoldur.

Aha bu ben. Kelin ilacı olsa başına sürermiş. Artık para için herhangi bir sektörde işe gireceğiz ve orada tutunacağız. Bu saatten sonra yapacağımız pek farklı bir şey yok.30’a dört kala başka ne yapılır fikrim yok açıkçası. Olsaydı zaten bu halde olmazdım.