Bir şeyler başarmak için çok geç kalmış hissediyorum, ne yapmam gerekiyor?

Bu zamana kadar adam akilli calisip universite kazanamadim. Bu sene de olmayacak cünku artik bunca senenin birimi olarak psikolojik bunalimlar ve depresyonla ugrastim. Aslinda atlatali kisa bir süre oldu ama o saatten sonra çalışsam da bir sey ifade etmeyecekti. Ben de el mecbur seneye giricem. Çalısmaya basladim guzel de gidiyor. Daha once kitap acmayan ben şu an saatlerce kitaplarlayim. Seneye istedigim yeri kazanacagima da inaniyorum. Ama iste 22 yaşında üniversiteye başlayip 26 yaşinda mezun olucam. Yaşitlarimin cogu seneye mezun olup işlerinin başına gecicekken benim hala universiteye gidememis olmak cok canimi sıkıyor. Annemin bir arkadaşının kizi ebelikten mezun olup işe basladı bu sene, surekli kızını anlatip duruyor soyle yoruluyor boyle calisiyor diye, ve ben o an yerin dibine giriyorum her seferinde , annemin yuzune bakamiyorum. Cogu kisi okumanin yaşı yoktur, iş bulmanin yasi yoktur, herkes mezun oldugu gibi iş bulamiyo, universitelerde 30 yaşlarinda insanlar var zaten deseler de ben kendimi , hayata geç kalmışlık hissinden kurtaramiyorum. Ailemin emeklerinin karşılığını vermeye, ayaklarimin ustunde durmaya geç kaldım sanki. 26 yaşinda mezun olup işe başlasam bile , kendi ayaklarim üzerinde durmak için belki bir yuva kurmak için cok geçmiş gibi geliyor. Başımı her yastiga koydugumda ailemin emeklerinin karsiligini bir türlu verememenin vicdan azabiyla kahroluyorum. Ya bir evlat annesinden babasindan bir ihtiyacini istemeye utanir mi, ben utaniyorum. Canım bir sey cekiyor isteyemiyorum, " senin hakkin degil" bu diyorum kendi kendime. Annem ve babam isten yorgun geliyor "senin için yorukuyolar ama sana değmez" diyorum. Ve ben tam aylar suren bunalim ve depresyondan ciktim derken tekrar icine çekiliyorum sanki , hem de bu sefer cok daha hizli ve çok daha can sıkıcı. Bir gün , olsun ya ne olursa olsun geçmiş gecmisten kaldı, zamani geri getiremem onume bakmak lazim diyorum kendimi motive ediyorum. Ama bir gün iyiyken 3 gün 4 gün kötü oluyorum.