Son oynadığın oyun neydi ve o oyuna dair en unutulmaz anın ne oldu?

En son Metro Exodus oynadım. Metro serisi beni en çok etkileyen oyun serilerinden birisi oldu. Hem hikayesiyle, hem atmosferiyle oldukça kaliteli bir oyun serisi. Herkesin oynaması ve o hikayeye dahil olması gerekiyor.

Karakterimiz Artyom'un eşi Anna zehirlenir. Artyom ve Anna'nın babası Albay Miller, panzehir elde edebilmek adına yola çıkarlar. Sibirya nükleer savaştan çokça nasibini alan bir bölgedir. Bu yüzden bazı bölgelerinde hala yüksek radyasyon riski taşır. Artyom ve Albay Miller bu riski göze alırlar ve panzehir için Sibirya'nın radyoaktif kışıyla yüzleşirler. Artyom panzehir için gerekli malzemeleri edinir ve Albay Miller ile buluşurlar. Artyom yol boyunca Albay Miller ile iletişim halinde olmak ister ama o uyumuştur. Radyasyondan etkilendiğini düşünür ve uyumasına izin verir. Oysa Albay Miller çoktan hayatını kaybetmiştir. Artyom hayatta kalanların bulunduğu Aurora trenine ulaşmayı başarır ancak o da radyasyondan çokça etkilenmiştir.

Hemen doktorlar müdahale eder ama Artyom için artık çok geçtir. Rüyasında ölen eski yol arkadaşı Bourbon ve Khan ile karşılaşır. Rüyanın son sahnesinde ise Albay Miller ile konuşur. Artyom öleceğini anlar ve bir daha uyanamaz.

Artyom ve Albay Miller yan yana gömülür... Hikaye acı sonla biter.

En son oynadığım oyun call of duty serileri olmuştu. Oyunda bir an vardı ki asla unutamam. Bir görevde, Geralt eski aşkı Yennefer ile birlikte bir büyü yapıyordu ve tam o sırada, yıllar sonra tekrar karşılaştıkları o anın gerginliği ve geçmişteki duyguların yüzeye çıkışı beni gerçekten etkiledi. İkisinin arasındaki bağ o kadar güçlüydü ki, o sahnede adeta onların iç dünyasına çekilmiş gibi hissettim. Oyun o an bir oyundan fazlası oldu; sanki yaşanmış bir hayatın bir kesitiydi. Sanırım oyunlardaki hikayelere bu yüzden bu kadar bağlanıyorum, çünkü bazen hayatın kendisinden bile daha dokunaklı olabiliyor.