Oyun oynamadan durabilme rekorun kaç saat?

Bir kaç aydan bir kaç yıla kadar uzayabilen bir süre. Çünkü kendimin kandırıldığını, duygularımla oynandığını ve hislerimin hep aldatıldığını farkediyorum. Bir oyundan soğumam için bu yetiyor.

Çok yıllar önce kız arkadaşımla counter oynamıştık. Bilerek karşı takımda olup benimle çatışmak istemişti. Ben ise ona silah doğrultuyor olmam, ona ihanet etmemle eş değer bir şiddeti zihnimde canlandırdığı için kendimi berbat hissettim ve yapamadim. Sinirlendi 😂 Yahu benim evrimsel varlığım dişimi korumak, ona hayatı kolaylaştırmak. Bu oyun nedir böyle iğrenç. Psikolojimi bozdu resmen bir daha denemedim.

Sonra beraber hadi serious sam yapalım, birbirimizi koruyalım, takım olalım dedim. Ya bir bencil çıktı bir bencil. Her yere tek başına giriyor çıkıyor, ne arkasına nede önüne yetişemedim bir cacıkta zevk almadım. Ondan sonra bir daha beraber denemedik zaten. Ben istiyorum beraber gidelim, ortak olalım, yakın dövüşelim. Kendisini bir kaptırıyor, beni umursamadığı falan yok. Neyse sonra bir ara metin2 öğretmek istedi bana. Bir o zaman zevk aldım yani. Bekledi, düşündü ilgilendi, anlattı falan da.. ya hepsi oyun he.. Bazı günler oyunun basından kaldıramıyordum. Ya diyorum ne olur konuşalım. Dur diyor, iki el daha atayım.. Hay senin iki eline. 😀 Yalnızım ulen, konuşmak istiyorum, günümü anlatmak istiyorum, dinlemek istiyorum, iletişim kurmak istiyorum.. Yok, iki el oluyor 5 el.. 5 el oluyor bir saat. Sonra yemek, hazırlık ders ve aksam uyku. Eee hani iletişimimiz, arkadaşlığımız hepsi oyun mu ulen. Böyle şey mi olur 😃 Duygusuz robotlar gibi. Sevmeyi de bilmiyordu zaten. Psikolojiden de nefret ederdi. Bak diyorum oyun bağımlılığın var. Biz ne zaman bir araya geleceğiz. Yok diyor olsun, böyle kendimi daha iyi hissediyorum.. 🤦‍♂️

Öyle bir iki yıl geçti filan sonra daha oyuncu birini mi buldu, counterci mounterci bilmiyorum. Hayatları ekrandan ibaret yaşandı gitti kısaca. 🤷‍♂️ Sevgi yok, dostluk, destek dayanışma, birlikte vakit geçirme, ortak çaba, beceri, başarı yok.. 7-24 oyun.. Ünive gidiyor gidiyor geliyor oyun acıyor. Bu ne ya 😃 Ondan sonra zaten oyunlardan bir soğudum bir soğudum. Dedim bu bağımlılık, kişilik bozukluğu.. Böyle iletisim, güven değer destek olmaz.. Nitekim olmadı da.. Beyinleri unutkanlık üzerine çalışıyor. Kaç doğum gününü kutladım, özendim, önemsedim. Bir kere mi benimkini hatırlamaz. Her neyse, artık oyun moyun hayatımda yok.. Yaklaşık 5 sene önceydi. Sanal sahte şeyler hep. Geziceksek, ne güzel bulaşacağız, turlara katılacağız, fotolar videolar çekip ortak zaman harcayacağız işte. Bir daha oyunla moyunla, hayati ıskalayanlarla böyle yollara girmem dedim. 😃