Son Zamanlarda Oynadığım En Etkileyici Oyun: DISPATCH

Herkese merhaba!

Yeni bir oyun incelemesi yazmayı çok istiyordum ama yazmaya değer bir oyun bulamamıştım. Neyse ki bu değişti. Çünkü kısa bir süre önce Dispatch isimli oyun çıkışını yaptı ve çıkar çıkmaz da konuşulmaya başladı. Ben ilk başta tereddüt ettim, çünkü süper kahraman teması pek de benim zevkime uyan bir tema değil, ama neyse ki bu oyuna şans vermişim çünkü gerek müzikleri ile, gerek seslendirme ekibi ile, gerekse de hikayesiyle oldukça keyifli bir deneyimdi. Lafı daha fazla uzatmadan, incelemeye geçelim!

Ana karakterimizin adı Robert Robertson, veya kahraman adıyla Mecha Man. Robert, babasının vefatından sonra onun görevini üstleniyor ve Mecha Man adıyla Los Angeles'ta yardıma ihtiyacı olan insanlara yardım etmeye, şehri kötü olaylardan ve kişilerden korumaya çalışıyor. Bu ailesinin aslında uzun yıllardır üstlendiği bir görev. İlk Mecha Man, Robert'ın dedesiydi, görev sonra babasına kaldı ve babası vefat edince, her ne kadar aşırı istekli olmasa da, görevi üstlendi. Diğer süper kahramanlara kıyasla onun gücü kostümünden geliyor, onun birey olarak özel bir gücü yok, bu da onu diğerlerinden ayrı tutan bir şey.

Babasının ölümü ne yazık ki doğal bir ölüm değil. Hikayenin anti-kahramanı, düşman ekip olan Red Ring'in lideri Shroud tarafından öldürülüyor. Bunun sebebi ise, aslında Mecha Man kostümünün bütün gücünü sağlayan "Astral Pulse" adlı güç mekanizmasını elde etmek. Çünkü aslında o mekanizmayı, Robert'ın babası için tasarlayan kişi kendisi. Yani onun mucidi. Ama Robert'ın babası, Shroud'un Astral Pulse'ı yaratması karşılığında Shroud'a Mecha-Man tarzı bir kostüm hazırlama sözü veriyor fakat bu sözü tutmuyor. Dolayısıyla araları bozuluyor ve bu düşmanlık, Robert'ın babasının ölümü ile sonlanıyor.

Bu olayın ardından, Robert bir taraftan miras aldığı görevi başarıyla üstlenmeye çalışırken bir yandan da Shroud'u arıyor. Babasının ölümünün intikamını almak istiyor. Shroud sıradan bir düşman değil, çok büyük bir ekibe sahip olamanın yanı sıra ileri görüşlü diyebileceğimiz bir karakter. Robert'ın hamlelerini önceden tahmin edebiliyor, dolayısıyla ona göre önlemini alıyor. Karşılaştıklarında ise, aralarında büyük bir kavga dönüyor ve sonucunda Robert yaralanırken, kostümü tamir edilemeyecek derecede bozuluyor. Bu da Robert'ın bir süre işlerden uzaklaşamasına neden oluyor.

Hikayemiz bu noktada ilginçleşiyor. Robert, dört aylık bir komanın ardından hayata geri dönüp görevden çekildiğinde karşısına yepyeni bir fırsat çıkıyor. Hikayedeki diğer önemli karakter, Robert'ın muhtemel sevgililerinden biri olan Blonde Blazer, Robert'a SDN (Superhero Dispatch Network) servisinde bir görev teklif ediyor. Ona birtakım verilecek ve Robert, insanlardan gelen şikayetler ve istekler doğrultusunda o süper kahramanları gerekli yerlere göndermekle yükümlü olacak. Her ne kadar masa başı bir iş olsa da halka yardım edebilecek ve süper kahramanlarla çalışma fırsatı yakalamış olacak. Robert da bu teklifi kabul ediyor.

Bu sayede Robert'ın hayatına renk geliyor diyebiliriz. Çünkü Robert, aşırı sosyal veya cıvıl cıvıl bir karakter değil. Kendi sorunlarında kaybolan, melankolik ve yalnızlığa alışmış bir karakter. Dolayısıyla bu görev, onun hayatına hareketlilik katıyor ve yeni insanlar tanımasını sağlıyor. Blonde Blazer ile ilk baştan itibaren güzel bir enerjileri oluyor, ve yaptığınız seçimlere göre kendisi potansiyel sevgili adaylarınızdan biri. Robert'ın takımı da oldukça renkli ve ilginç diyebiliriz. Robert'ın her biriyle ilişki dinamiği farklı ilerliyor.

Flambae ve Robert'ın önceden bir tanışıklığı var. Z takımı aslında anti-kahramanlardan oluşan ama rehabilite edilip toplum yararına görevler verilen birtakım. O yüzden, Flambae hala bir anti-kahraman iken, Robert ile münakakaşaya giriyor ve Robert onu alt ediyor. Ama tabii Robert hep Mecha Man olduğu ve kostümüyle dolaştığı için Flambae onun kim olduğunu bilmiyor. Blonde Blazer, Invisigal ve Chase hariç kimse bilmiyor aslında.

Invisigal, romantik partner seçeneklerimizden bir diğeri. Kendisi görünmez olabiliyor. Mizah anlayışı, alaycı tavrı aslında Robert'a benziyor ve bu anlamda sinerjileri tutuyor diyebilirim. Ama Invisigal'in yaramaz kız çocuğu tavrı var. Bazen şımarıklığa kaçabiliyor ve bu irite edici. Özellikle dördüncü bölümde, onu seçmeniz için oyun adeta sizi yönlendiriyor yani aklınızda onun kalmasını sağlayacak çok fazla olay yaşanıyor (ki ilk turda bende onu seçmiştim) ama oyunun başından itibaren ona dair içinizde bir güven sorunu hissedebilirsiniz. Sanki onda bir şeyler yanlışmış hissi sürekli kendini gösterebilir. Bunun da nedenini oyunun ilerleyen bölümlerinde anlıyoruz zaten ama ben tabii ki söylemeyeceğim burada :')

Oyun, Telltale oyunlarını fazlasıyla anımsattı. Telltale'i The Walking Dead oyunundan hatırlayabilirsiniz. Zaten yapımcı ekiplerden AdHoc Studio'da çalışan bazı kişiler, Telltale ekibinden gelme. Oyunun görselleri güzel, seçimler yaptığınız ve seçimlerinizin önemi olan, bölüm bölüm ilerleyen bir oyun. Burada bahsetmediğim birçok element ve karakter var ama bunları sizlerin keşfetmesi çok daha keyifli olur. Robert'ın karakteri, düşünceleri çok etkileyici ve eğlenceliydi. Ama bence oyunu bu denli akılda kalıcı yapan şey seslendirmeydi. Seslendirme ekibi, karakterlere inanılmaz derecede iyi oturmuş. Sanki bu karakterler için yaratılmış gibiydi sesleri. Duygu geçişi, hikaye anlatıcılığı kesinlikle başarılı. Oyun sizi yer yer güldürüyor yer yer strese sokuyor.

Ben kesinlikle oynamanız gerektiğini, teması ilginizi çekmese bile bir şans vermenizi tavsiye ediyorum. Çünkü sizi şaşırtıcı derecede tatmin edebilecek bir oyun. Ben iki kere bitirdim ve hiç sıkılmadım. Hatta bir devam oyununun gelmesini çok isterim, umarım da olur. Oyuna puanım 10 üzerinden 9. 1 puanı, oyundaki yetişkin içeriklerin kesilmesinden ötürü kırıyorum (ki bu oyunun yapımcıları tarafından kabul edilmiş bir şey). Umarım bu oyun gelişmeye devam eder ve ya bu oyuna DLC paketleri çıkar ya da bu bir seri olur ve devamı gelir.

Eğer oyunu oynadıysanız fikirlerinizi yorum olarak yazın ve yorumlarda sohbet edelim :)

Herkese iyi oyunlar!