Sevip sevilmemekten yoruldum artık.. Nerede hata yapıyorum?

Belki ilginç gelecek ama sevilmeye muhtaç

hissediyorum artık kendimi.Elbette sevenim var bir

çok arkadaşım, ailem var.Problem yok o tarafta.

2 kere aşık oldum inanın çok sevdim.Bana sürekli

iltifat eden aramın çok iyi olduğu aşık olduğum

kıza açıldım sevilmedim sevilemedim.Fikirleri

değişti hep sonradan ya da zaman mekan uygun

değildi bilmiyorum.

Çok üzülüyorum Allah'a şükür tipsiz değilim

dershanede ki orda buradaki "yakışıklı çocuk"

oldum genellikle Kötü biride değilim.Belkide ağzım

laf yapmıyor pek fazla oradan

kaybediyorum.Asosyalde değilim herkes kadar

sosyal bir adamım işte.

Yani bir elini tutup gezebileceğim, doya doya

sarılabileğim, yüzüne bakınca içimin ısınacağı

yüzümün güleceği,beni seven bir insana ihitiyacım

var.

Fazla mı duygusala bağladım biliyorum ama artık

cidden yıldım.

Sevgilisine gram değer vermeyen adamlar,

haddime değil ama cidden tipsiz denilebilecek

adamlar,serserinden tut apaçisine kadar hepsi

sevdiği veya seveniyle birlikte.

Nerede hata yapıyorum bilmiyorum.Hata yapıyor

muyum onuda biliyorum.

Şu gençlik yıllarım böyle geçecek diye çok

korkuyorum artık.

Yaş 18 Ygs ye hazırlanıyorum belirteyim dedim

sorulur belki.