İnsanlar neden, kaplumbağa deden? Başlığı okudun, altını da oku bari...

Karşılaştırma, insanın görselliği barındırmasından ve daha fazlasına erişmek istemesinden ileri gelir. Ego, asla doymak nedir bilmez. Doyurulduğu sanılan kibir, kendisini daha da genisletecektir.

Beğenilme arzusu ve kabullenilme isteği, kendimizi değerli görmek isteyişimizden kaynaklanır.

İnsanoğlu doğumundan itibaren ilgiye ve bakıma, bakışları üzerine çekmeye odaklıdır. Beğenilmek ister, okşanmak, sevilmek, kabul görmek ister. Egosunun getirisidir bunlar kişiye. Ego gösteriş ve kendini ortalığa kanıtlamayı sever. Kuşkusuz..

İnsanın kendisini ezik görmek istemeyişinin sonucudur bu ilgi merakı. Değersiz olmak istemez, çünkü bilir ki değersiz olduğunda; mutlu da olamaz. Doğuştan gelen kibir ve şevkat sürekli doyurulmak ister.

Karşılaştırma ise yine egosunun bir oyunudur kişiye. Kişi, kendisini diğerleriyle karşılaştırarak, gray kıyaslayarak kendisini karşı taraftan daha üstün olduğuna kabul ettirmek ister. Böylece tatminlik ve gurur yerini bulacaktır. Aksi halde sürekli bir eziklik, aşağılık hissi, mutsuzluk gibi şeyler oluşmaya başlayacaktır benlikte. Mutluluğu böyle yakalarız farkında olmadan.. Diğer birtakım insanlardan kendimizin üstün olduğunu kendimize kabul etttirdiğimizde.

Kartala göre alçakta olduğumuzu görmeyi seçmekten ziyade, karıncaya göre yüksekte olduğumuzu bilmek her zaman işimize gelir. Acınası insan egosunun kendisini belli başlı şeylere göre üstün olduğunu ilan etmesi, zavallılığımızın ve gerçekleri görmekten korkuşumuzun bir sonucu olacaktır daima.

Nefsin tavanı yok. Ne kadar kendinden yükseğe bakarsan okadar doyumsuz olursun