Çok sevip de anlaşamamak.. Sizce ne olacak?

8 ay olmuştu birbirimizi gerçekten seviyoduk hem de çok.. bir başkasının bana veya ona dokunduğunu düşünmek artık imkansız hale gelmişti. Ailesiyle bile tanıştırmıştı beni. Ama sorun şu ki, ben o kadar patavatsızım ki o da o kadar hassas ki onla konuşurken mesela birşey söylüyorum ama hiç kötü niyetle düşünerek söylemiyorum ama yanlış anlıyor sinirleniyor kırılıyor düşüncesizce davranıyorsun diyor halbuki onun yanındayken o kadar mutluyum ki sarhoş gibi oluyorum mutluluktan elim ayağıma dolanıyor. Oysa içimden hiç öyle anladığı gibi söylemek istemiyorum, keşke içimi görebilse o kadar çok seviyorum ki :( O da biliyor sevdiğimi, ama sıkıldım artık her hafta bir kavga bir soğukluk olmasından diyor. Tükendim ben artık bittim diyor. Bir yandan da senden sonrası olmayacak diyor, benim için de aynısı geçerli. Yaşayan ölü gibiyiz. Bizim hayallerimiz vardı, birbirimize yaptığımız şarkılarımız vardı. Birbirimize aittik, birbirmzi benimsemiştk. Daha önce özür diledim böyle istemeden yaptığım patavatsızlıklarımda, ama sanki o benim içimi bilmiyo mu ki o benim aşık olduğum insan en değerlimdi :( Her seferinde özür dileyip söz veriyosun ama yine aynısı oluyor ve yine özür dilesen de aynısı olacak, biliyorum diyo. Halbuki eskiden bundan daha beterdim. Ama biara ara verdik, sonra onu ne kadar sevdiğimi anladım ve olgunlaştım. Tekrar çıkmaya başladık. Anlayış,saygı,fedakarlık 'a yöneldim; gururu,trip atmaları bırakmıştım. Ara verdikten sonra barışınca herşey daha güzeldi, o da farketti değiştiğimi. Genelinde iyiydik, ama en son bir tartışma yaşadık çok hararetli olmasa da ve durum böyle oldu. 3 yanlış bir doğruyu götürüyor diyor bana. Benim üzüldüğüm şey, birbirimizi bu kadar seviyoken böyle olması. Kalpler hisler aynıyken yolların ayrılması :( Siz ne düşünüyosunuz...? Sizce nolcak..?