Sanırım artık sevmek ve sevilmek istiyorum...

Aynı şekilde benimde biteli 4 yıl oldu. Bir gün bile anıları düşünmediğim gün olmadı. Bir yerlerde gülerken bile bir boşluk hissediyordum. Ama artık seninde dediğin gibi sanırım yaram kabuk bağlıyor. Bende sevip sevilmeyi özlüyorum. Sevdiğine bakmayı, şakalaşmayı, paylaşmayı korumayı düşünme düşünülmeyi beraber gülüşmeyi ve konuşmayı. Sevildiğini bilmek ve sevmek olan o özel duyguyu onun seninle ilgili bir varlık olduğunu bir parçası sende olduğunu bilmeği özledim sanırım. O hep anılarımda olacak ama kararlarımı ve beni hiç etkilemicek. Sanırım hazırım, sanırım artık karşıdan birşey beklememeliyim. Kabuğumuzdan çıkmalıyız. Sana tavsiyem hoşlandığın biri varsa şu an onunla cafe, park gibi birşeylere oturmaya gitmen ve bu yazdıklarını ona anlatman yeni sevgiye ihtiyacın olduğunu ve hazır olduğunu. bunun sen olaması gerektiğini ona söyleyebilirsin. sadece saniyelik cesarete bırak akışa bırak gerisi mutlaka geliyor.. İnşallah mutlu olursun bundan sonra..

vazgeçersin ama unutmazsın kardeşim benim gibi ama hayat tek onunla degıl bunu astıgın ıcın senı t ebrık edıyorm hayatta onedena daha ıyılerıde var unutma!