Seni sevse arardı değil mi? Seni unutamamış olsa bu kadar çok bekletir miydi seni?

Ve beklenen telefon.tam bir hayal kırıklığı ...

Aşk hep tek kişilik olmak zorundamıdır ?.Aramıcam dersin kendini koşullarsın. evet bu sefer engel olucam tutucam kendimi evet başarıcam dersin. bunu yapabileceğine inanmak istersin. ama kalbin buna izin vermez. her defasında gururunu yerlere yatırır aşkını ayaklar altına serdirir. aşkın olduğunu anladığı an mantığını hiçe saydırır.

Ararsın işte.. gözünde yüzsüzleşmekten korkarsınki gizli numaradan ararsın onu.Senin olduğunu anlamasını istemezsin.Numarasını ezberleşmişsindir artık.Tuşları yazarsın düşünürsün Allah'ım aramasam mı diye.Ve birden telefonun çaldığını farkedersin çoktan basmışsındır o tuşa.Bekleyiş, telefon çalarkenki o bekleyiş tam bir ölümdür.O telefon sesi..sanki biri kalbini söküyormuş gibi hissedersin. Ne diceğini ne konuşacağını düşünür durursun.Aslında o kadar çok söyleyeceğin şey vardır ki o kadar çoktur ki hepsi beynine kazınmış gibiyken o çalan dıırırırdıdıırır diye ses ve kalbinden duyulan o hızlı sesle birleşir aklındakileri unutmanı sağlar aslında hala bişeyler vardır kalmıştır kafanda devrik cümleler..Tam o sırada telefonu açar

''-Alo ?''

diye bir ses..

Kalbin o kadar hızlı atmaya başlarki dudakların titrer.bu ses, bu ses çok tanıdık gelir sana . Kafandaki o devrik cümleleri dahi yok edici birşey işte bu ses.Bu ses sana anıları hatırlatır.Dudaklarının dudaklarına değdiği an, nefes alışını ensende hissettiğin an gelir aklına.Hıçkırıklara bürünürsün. O duymasın diye o kadar sessiz ağlarsın ki, gözlerinden yaşlar tane tane süzülür dudaklarına o kadar sıcaktır ki kalbin ağlar bilirsin.

O ses hala alo,alo demeye devam ediyor olur.Ne diceksin bilemezsin.Tam dudaklarını aralayıp seni, seni.. demek gelir içinden.ama diyemez dudaklarından dökülemez o iki kelime.Yapamazsın sana bitti dediği gün gelir aklına yolun açık olsun deyişini hatırlarsın. yapamazsın işte, seni seni de kalırsın.En iyisi hiç konuşmamak dersin beklersin o telefonu yüzüne kapatana kadar durur beklersin.Sadece dinlersin. İçine huzur dolar onun sesiyle . Ama o bilmez ,o sadece,

-Salak mısın konuşsana, iyi konuşmuyosan kapatıyorum.

der.Birden o güzel sesin yerini dıtdıt almıştır, kapatmıştır işte telefonu.

Yapma yapma seni unutamadımm unutamadım diye sesli bir şekilde ağlamaya başlarsın.O duymaz duymak istemez o hayatına devam eder kaldığı yerden. Seni yine yalnızlığa ağlayışlara bırakmıştır. Aslında anlar senin olduğunu, anlar. Ama o bırakmıştır seni gitmiştir çoktan.Seni sevse arardı değil mi ? seni unutamamış olsa bu kadar çok bekletir miydi seni ? Seni unutamadım desen sanki geri dönecek miydi ki ?

Ben yazdım gerçeğimi. Edebiyatım çok iyi değildir. ama benim hislerim okuyup yorumlarsanız çok mutlu olurum .