Evlatlık alırmıydınız..?

İnşallah sana da nasip olur.. Kesinlikle öyle, görmemezlikten gelmemek lazım.. İleride o çocukların bir çoğunun "hayırsız" olmasının suçlusu onlar değil, onları görmemezlikten gelen toplum suçludur.. İmkanı ve sevgisi olan herkes bir hayat kurtarabilir diye düşünüyorum..

Bencede en büyük mutlulukluktur.. Ne tür insanlar karşı çıkıyor bilmiyorum ama, herşeyi kadere bağlayan insanlardan zaten nefret ederim.. Onların kaderi öyleymiş bırakalım öyle kalsınlar bu nasıl bir mantıktır.. Allah herkese insanlık ve merhamet duygusunu nasip etmiyor ne yazık ki. Dünyada en büyük mutluluklardan ve sevaplardan birtanesi çocuk (yetim) sevindirmektir ve yaşlı sevindirmektir. Bunun içinde maddiyat gerekmez, bir parça sevgi kocaman mutluluk..

Evet maalesef öyle.. Umarım bu düşünceye sahip olanlar çoğalır ve böyle çocukları itmek yerine sevmeyi başaran bir toplum, bir dünya oluşur..

neden sıkıntı olsun?

ama sen o çocugu evlat edinmekle ilk bağını kuruyorsun zaten, ve hergün daha da pekleşecektir o bağ.. kendi çocugun oldugunda bile bu duygunun değişebileceğini düşünemiyorum sonuçta o çocukta sana anne veya baba diyor ve senin eğittiğin bir çocuk.. insanın sevgisi ve merhamet duygusu varsa değişmez diye düşünüyorum.. Ki çocuğa baştan doğruları anlatarak büyütmek en mantıklısı, diğer çocugu üvey değil öz kardeş gibi yetiştirerek ve eğiterek büyütürsen neden zarar versin?

ben öyle insanlar gördüm ki, kendi canından olan evladına sahip çıkmayıp dostunun veya başkasının çocuguna ilgi alaka gösteren. o yüzden bunun duyguyla olguyla alakası oldugunu düşünmüyorum, insanın merhameti ve sevgisiyle alakalıdır. Evlenince düşünüyorum evet, evlendikten ne kadar süre sonra çocuk düşünürüm bilmiyorum ama evlatlık edindiğim çocuga karşı duygularım değişmez. Hatta anneliği tamamen tadacağım için dahada kuvvetlenebilir diye düşünüyorum.. Allah korkusu, merhamet ve sevgi..