Karşılıklı hoşlanıyoruz, ama kimse açılmıyor. Ben kız olarak adım atmak istemiyorum ve zaten utangaçım. Ne yapmalı?

Arkadaşlar,

26 yaşında bir kız olarak diyorum; bu yaşıma kadar bu duyguyu hiç tatmadım.. Onu karşımda ilk defa gördüğümde içim kıpır kıpır oldu, birden mutluluk hormonları devreye girdi sanki. Bana ne olduğunu kendim de anlayamadım, tanımadığım bir duygu çünki yaşadığım... İş dolayısıyla hem çocukla hemde ailesinin bir kısmıyla tanıştım. İlk iş sonrası ikinci bir iş için beni birisiyle tanıştırmak istedi/gerekti ve bunun için beni biyere kahvaltıya davet etti. Birgün yine iş sebebiyle telefonlaştığımızda bana telefonu kapatmadan önce ailesinin beni çok tatlı bulduğunu söyledi. Bende o an gafil avlanıp heyecan yaptığım için sadece teşekkür edip kaldım. Oysa bende ailesini çok cana yakın buldum, ama bunu söylemek o an telefonda aklıma gelmedi. Herneyse bir iki defa sanki çocuk telefonlaşmak için fırsat kolluyo gibi geldi bana. Her fırsatta telefonlaşmak için müsait misin diye sordu çünki. (Topu topuna sadece 2-4 defa telefonlaştık) Telefon görüşmelerimizde vaktin nasıl geçtiğini anlamıyoruz ve çocuk her fırsatta iltifatlar ediyo bana. İşte ailen seni çok güzel yetiştirmiş, çok tatlısın vs. Bir keresindede telefonda evlilikten konu açıldı, mesela sen ile ben evli olsak diye misal verdi, neden şimdiye kadar evlenmedin diye sordu, evlilikte hayalin neler diye sordu... Telefon konuşmamız bittiğinde ağzım kulaklarımda uyuyorum adeta. Bir sözü beni o kadar mutlu ediyoki.. Geçenlerde de 15 Temmuz Darbe protestosuna katılmak istediğimi biliyor ve kendide katılacaktı. Orda seni görmek isterim, görüşürüz umarım demişti. Orda tevafuken görüştüğümüzdede görevlilerden olduğu için birkaç saniye görüşebildik sadece ve gitmesi gerekti. Biraz mesafeliydi sanki. Sonraları bikaç sefer göz göze geldik, yanıma gelecek gibi oldu ama etrafımızda çok insan vardı (laf söz olur diye belkide gelmedi ki ailemde benimle birlikte o protesto daydı). Tüm bunları düşününce çocuğun benden hoşlandığını düşünüyorum/tahmin ediyorum.

Yazımın Devamı var...