Aradığını bulamamak..neden hep böyle olur?

Evlilik yaşındayım bende evlenip yuva kurmak isterim elbet ama karşıma hep bana zıt ters karakterli beni anlamayan hareketleri hoşuma gitmeyen insanlar çıktı.karşıma çıkan en son kişiyle sevgili olmadık ama o kendini bi şekilde belli etti.görünüşü ağırdı efendiydi ama çok konuşuyordu olgun yaşta olmasına rağmen onu geçtim evli kadınlarla gereksiz bir muhabbet kuruyordu.birkaç olaya da şahit olunca yine hayalkırıklığı yaşadım.neden böyle oluyor ki?olduğum gibi davranıyorum.tek eksi yanım tepkimi fazla belli ediyorum.örneğin ters bir davranışını gördüğüm an kim olursa olsun azarlıyorum elimde değil.benim mi değişmem gerek yoksa insanları olduğu gibi mi kabul etmem gerek?ama içime sinmeyince de olmuyor işte.Nerdedir ki bu doğru insan?mutlu olan çiftler nasıl tanışıyorlar anlayamadım bendeki sorun ne ki?