Bu aşk mı vicdan mı sizce?

Uzun süredir beraber olduğum erkek arkadaşım bana lise 1 den beri teklif ediyordu. Ve ben ona çok şey yaptım. Gözümün önünde eridi umursamadım. Bir keresinde annesi aradı bana yalvardı kadının suratına kapattım telefonu. Ve bunları bile bile gittim başkasıyla çıkıyorum dedim. Onunla çıkarken de bi çok kişiyle flört ettim.Falan filan... Sonra lise bitince de onunla tekrar konuşmaya başladık. Ve ondan git gide hoşlandım. Şu anda sanki ona sırılsıklam aşığım ama ona göre vicdan yapıyor da olabilirim. Bazen aklına bu ihtimalin geldiğini söylüyor. Bence vicdan yapıyor olsam o zaman da yapardım. Ve ondan sonra çok değiştim. Bırakın başkasıyla çıkmayı bir erkekle gözgöze gelsem midem bulanıyor. Onunla tartışmak bile hoşuma gidiyor. Sesini duyunca dünyam duruyor. Aklım, kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor. Şimdi gelse canımı istesem bir an düşünmeden veririm.Sizce ben aşık mıyım yoksa vicdan mı yapıyorum?