Beni gördüğünde ne hissetmiştir? ne düşünmüştür? yanlış mı yaptım o heyecanla?

Evden alelacele, sinir ve üzüntüyle çıkıp oturduğum bir parkta, sessizce ve gözlerimi saklayarak ağlarken, yanıma gelen ve problemimin ne olduğunu, konuşarak yardımcı olabileceğini söyleyen bir çocuk gelmişti.

Ona gitmesini ve beni rahat bırakmasını söylemiştim, ama o gitmemek'de ısrarcıydı. Yerimi ben değiştiririm dedim, o da gidebileceğim yere gelebileceğini söyledi, "seni bırakmayacağım" dedi.

O gece uzun uzun konuşmaların olduğu ve birbirimizi tanımak için hayatlarımızı ortaya döktüğümüz bir geceydi. Çok yorgun, bakımsız, çirkin görünüyordum. Bunu ona da söyledim ama benim çok güzel olduğumu ve göz alıcı olduğumu söyledi.

Her neyse.

Kendisi benim sokağımdan bir kaç sokak aşağıda oturduğunu söylemişti. Bana çıkma teklifi de etti, reddettim, üstelik çok hoşlandığım halde.

Daha sonra sokağıma kadar elimden tutarak beni bıraktı. telefon numaramı istedi, "artık yalnız çıkmayacaksın, ben hep yanında olacağım" dedi. ben istemedim, vermedim telefon numaramı. "kim bilir belki de bir daha karşılaşırız" dedi.

O günden sonra hep onu aradım, fakat yalnızca aradan on bir gün geçtikten sonra, onunla karşılaşabildim, bir yerde duruyordu, ben de onun önünden geçtim, bu defa makyajlı ve bakımlı görünüyordum, saçlarım da yapılıydı, çok tuhaftır ki o gün onunla karşılaşabileceğimi hiç ummamıştım.

Beni fark ettiğinde gözlerime baktı ve kocaman gülümsedi, gözlerimi kaçırdım ve kalp atışlarımın gümbürtülü sesi eşliğinde yoluma devam ettim, arkama bile bakmadım üstelik.

Sizce beni gördüğünde ne hissetmiştir? ne düşünmüştür? sizce yanlış mı yaptım o heyecanla? Neden peşimden gelip benimle konuşmadı?