Sevgilimi sevmiyorum ama ayrılamıyorum da?

içimde bulunduğum durumdan kurtulamıyorum kimse kırılsın uzülsün istemiyorum
Ama ben günden güne eriyorum.. 2 yıl 6 aydır devam eden bir ilişkim var ve bundan bir 1 yıl öncesi ona karşı aşkımın sevgimin bittiğine dair duygulara hislere kapıldım
Önce saçmalama dedim kendine gel.. geçiçi bir duru sandım ama geçmedi. çok mücadele verdim 1 yılım zehir oldu
karşımdakine hiç birşey belli etmedim edemezdim.. ama bu öyle birşey ki çok zor sonra kabullendim evet ben ona aşık değilim artık..
Önceden gözüm başkasını görmez iken aklım başkasına gitmez iken öyle olmamaya başladı. cok ağladım acı cektim ben böyle bir insan değilim diye.
Sevgilim ise sinrlendiğinden bana hakaret ediyor bagırıyor çagırıyor tek kusuru bu
Devam ettim ayrılmadım ondan geçer diye bekledim hep. o mesaj attında konuşmak dahi istemedim kimi zaman cok zor oluyordu
En son ramazanda bir tartışma yaşadık ve bana agza alınmayacak hakaretler etti.. bende kendi kendime dedim ki.. bu insan için neden hayatımı heba ediyorum
Neden yeniden onu sevmeyi bekliyorum dedim. ayrıldım 1 ay ayrı kaldık kendisi kasımda asker.
o 1 ay içinde o kadar mutluydum ki kendimi kuş gibi hafif hissediyordum yüzüm gülüyordu artık aşık olmadığım biri ile sırf onu düşündüğüm için birlikte değildim.. geçer diye beklemiyordum kendime bu işkenceyi yapmıyordum..
O ağlamayan insan ayrılık sürecimde agladı.. kapımda sabahladı cok pişmanım dedi.. Senden 2 yılın hatrına 1 sanş istiyorum sadece 1 sanş cok değişeceğim seni artık üzmeyeceğim.. neler neler.. haline çok üzüldüm ama dönmek istemiyordum ki çünkü o bilmesede ben ona artık aşık değilim ki.. ayır olmaz dedim kırdım onu üzdüm incittim. yinede yalvardı.. sonra vicdanım el vermedi.. döndüm.. Ben bunun vebalini ödemeyemem dedim
Kendine birşey yapmasından. çok korktum ve döndüm. o kadar değişmişti ki gerçekten sözünü tutuyor.. mükemmel birisi olmuş
ama ben ona aşık değilim.. sevmiyorum onu napaağım ben :(