Sanki hiç unutamayacakmışım gibi...

İlk sevgilim, ilk aşkım, elini ilk tuttuğum,ilk kez sarılıp öptüğümdü. 3 senemiz acı tatlı geçmişti. Her şey çok güzeldi onunla. Hep kendimden daha çok sevmiştim onu her ne kadar da çok belli edemesemde çok sevmiştim. O da çok sevmişti ya da çok iyi oynadı benimle bilmiyorum. Her şey onunla rüya gibiydi. Evlenecekti belki de . hayallerimiz vardı beraber kurduğumuz ama şimdi hepsi yarım kaldı. Aldattı beni. Haketmedim böyle bir sonu. Çok kötü bitti ilişkimiz. Günlerce ağladım. Bulduğum her omuzda hıçkırarak ağladım. Yeri geldi arkadaşlarım yanımda kaldı. yeri geldi yalnız kalmak istedim. Hep ağladım . Hiç jaybetmemiştim hayatımda çok sevdiğim birisini. Bunları yazarken bile ağlıyorum. Şimdi onsuz geçen 4.ayım. O ise bir başkasıyla mutlu . Benimle başladığı hayalleri onunla tamamlamıyor. Bana ise sadece acı bıraktı. Neye bu kadar üzüldüğümüde bilmiyorum. Terkedilişime mi ,aldatılışıma mı, herşeyin yalan olmasımıydı, hayallere mi bimiyorum. Zamanla geçer dediler ama zaman geçtikçe daha da çok özlüyorum .aldatılmama rağmen çok özlüyorum. Rüyalarıma giriyor , gecenin bir vakti hıçkırıklarla uyanıyorum. Ne yapacağım ki ben şimdi? en büyük parçam eksik yok artık o. bir daha gelmeyecek buna eminim ama hala bekliyor kalbim onu. Sanki bir daha hiç kimseyi sevemeyecek gibi hissediyorum. Nasıl bitcek bu acılarım ? :'(