İyi geceler arkadaşlar;
Son dört aydır kendimi hiç iyi hissetmiyorum, inanılmaz hassaslaştım, ve sürekli ağlıyorum. Yalnız bu ağlama , öyle film izlesem ağlıyorum, dizi izlesem ağlıyorum ya da sevgilimden ayrıldım ağlıyorum olayı değil. Kendimle ilgili anlamlandıramadığım birtakım sorunlara ağlıyorum, birden duygusallaşıyorum gözlerim dolmaya başlıyor ve ağlıyorum. ağlarken ellerim de titriyor . Normalde abimle hiçbir şekilde anlaşamıyoruz, yani kedi köpek gibiyizdir sürekli zıtlaşırız ne ben ne de onun birbirimize saygısı yoktur, ama bu sıra abim bile fark etmiş bana çok sakin davranıyor, abimi ilk defa bu kadar anlayışlı görüyorum; acaba psikolojik bir rahatsızlığım olabilir mi benim, abim söylemiyor ama sanırım o da öyle düşünüyor gibi, çünkü inanılmaz hoşgörülü ve anlayışlı bana karşı.
Eskiden siyaset tartışırken bile kafa göz birbirimize girerdik, asla kendi doğrularımdan vazgeçmezdim, o aksine söylerdi ben inatla benim doğrum doğru derdim . Şimdi ise ufak bir fikir ayrımı yaşasam bile peki deyip geçiyorum, doğru olduğundan emin olsam bile hayır o öyle değil demeye korkuyorum. Abimde kendi doğrusunu kabul ettirmek için uğraşmıyor, tam tersine benim doğrumun doğru olduğunu ifade etmeye çalışıyor :(
Yalnız bu sadece abimle olan ilişkimizde geçerli değil, genel olarak herkese karşı böyle oldum, ben abimle çok sorun yaşadığım için abimi örnek gösterdim sadece. Şimdi benimle ilgili sıradan bir mevzuyu konuşurken ki gayet de her şey normaldi, ama ne oldu anlamadım birden duygusallaştım ve ağlamaya başladım ve ellerim titremeye başladı . Neyse çok uzattım arkadaşlar, bu bir psikolojik rahatsızlık olabilir mi? Benim durumumu yaşayan var mı aranızda ?
Son dört aydır kendimi hiç iyi hissetmiyorum, inanılmaz hassaslaştım, ve sürekli ağlıyorum. Yalnız bu ağlama , öyle film izlesem ağlıyorum, dizi izlesem ağlıyorum ya da sevgilimden ayrıldım ağlıyorum olayı değil. Kendimle ilgili anlamlandıramadığım birtakım sorunlara ağlıyorum, birden duygusallaşıyorum gözlerim dolmaya başlıyor ve ağlıyorum. ağlarken ellerim de titriyor . Normalde abimle hiçbir şekilde anlaşamıyoruz, yani kedi köpek gibiyizdir sürekli zıtlaşırız ne ben ne de onun birbirimize saygısı yoktur, ama bu sıra abim bile fark etmiş bana çok sakin davranıyor, abimi ilk defa bu kadar anlayışlı görüyorum; acaba psikolojik bir rahatsızlığım olabilir mi benim, abim söylemiyor ama sanırım o da öyle düşünüyor gibi, çünkü inanılmaz hoşgörülü ve anlayışlı bana karşı.
Eskiden siyaset tartışırken bile kafa göz birbirimize girerdik, asla kendi doğrularımdan vazgeçmezdim, o aksine söylerdi ben inatla benim doğrum doğru derdim . Şimdi ise ufak bir fikir ayrımı yaşasam bile peki deyip geçiyorum, doğru olduğundan emin olsam bile hayır o öyle değil demeye korkuyorum. Abimde kendi doğrusunu kabul ettirmek için uğraşmıyor, tam tersine benim doğrumun doğru olduğunu ifade etmeye çalışıyor :(
Yalnız bu sadece abimle olan ilişkimizde geçerli değil, genel olarak herkese karşı böyle oldum, ben abimle çok sorun yaşadığım için abimi örnek gösterdim sadece. Şimdi benimle ilgili sıradan bir mevzuyu konuşurken ki gayet de her şey normaldi, ama ne oldu anlamadım birden duygusallaştım ve ağlamaya başladım ve ellerim titremeye başladı . Neyse çok uzattım arkadaşlar, bu bir psikolojik rahatsızlık olabilir mi? Benim durumumu yaşayan var mı aranızda ?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar